یعنی چه
داو خواستن در اصطلاح به معنی طلب کردن نوبت پیشین و مقدم در بازیها (مانند نرد و شطرنج) است. همچنین در مفهوم وسیعتر به معنی دست به ادعا زدن، چالشطلبی و پیشقدم شدن برای انجام کاری به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «داو» (با فتح دال و سکون واو) و «خواستن» تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی برای طراحان جدول «داو خواستن» است. از گزینههای دیگر میتوان به داوطلبیدن اشاره کرد.
به انگلیسی
بسته به متن، در بستر بازی به معنی صدا زدن نوبت و در بستر عمومی به معنی داوطلب شدن است.
به عربی
برای مفهوم نوبت در بازی از ترکیب طلبالدور و برای مفهوم چالشطلبی از ادعا استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان مفهوم طلب کردن نوبت از این اصطلاح استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و هممعنی این واژه عبارتند از: پیشی گرفتن در نوبت، چالشطلبی، دست به دعوی زدن و نوبت بازی خواستن.
جمعبندی و توضیح کامل داو خواستن
ترکیب فعلی «داو خواستن» یک اصطلاح اصیل و کهن پارسی با ریشه در زبان پهلوی است. واژهٔ «داو» در فرهنگ بازیهای سنتی ایران مانند تختهنرد و کعبتین، به معنای نوبت بازی، شرطبندی یا دور مسابقه بوده است. وقتی بازیکنی داو میخواست، در واقع شجاعت و آمادگی خود را برای به چالش کشیدن حریف و پیشقدم شدن در بازی اعلام میکرد.
این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی نیز بازتاب داشته است؛ به طوری که مولانا در مثنوی معنوی از این اصطلاح برای نشان دادن پیشی گرفتن در نوبت (حتی در معنای کنایی مرگ) استفاده کرده است. امروزه ریشهٔ واژهٔ پرکاربرد «داوطلب» نیز از همین اصطلاح گرفته شده که نشاندهندهٔ روحیهٔ آمادگی، شجاعت و پیشقدم شدن برای انجام یک مسئولیت یا چالش است.