یعنی چه
این کلمه یک واژه مستقلِ ساده نیست، بلکه یک ترکیب نحوی و دستوری در زبان عربی است که از سه بخش «بِـ» (حرف اضافه به معنای با/به)، «نور» (اسم) و «هِم» (ضمیر متصل به معنای آنها) تشکیل شده است. در مفاهیم قرآنی، این عبارت به نور هدایت، ایمان و بصیرتی اشاره دارد که به انسانها داده میشود.
تلفظ
این عبارت با کسرِ «ب»، ضمِ «ن»، سکونِ «و»، کسرِ «ر» و کسرِ «ه» به صورت بِنُورِهِمْ تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این بخش خودِ کلمه «بنورهم» با تعداد ۶ حرف است.
به انگلیسی
در برگردانهای انگلیسی قرآن کریم، این ترکیب معمولاً به صورت عبارات فوق ترجمه میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و ساختار آن در زبان مبدأ تغییر نمیکند.
به فارسی
در ترجمههای فارسی متون دینی، این ترکیب را به صورت «به نورِ آنها»، «با روشناییشان» یا «فروغشان» معنا میکنند.
نماد چیست
در تفاسیر و فرهنگ اسلامی، «نور» به خودی خود نماد حقیقت، هدایت و معرفت است. در نتیجه، این ترکیب نمادِ داشتن یا از دست دادنِ ارتباط با هدایت الهی است؛ به ویژه در آیه ۱۷ سوره بقره که گرفتن این نور، نماد سقوط در نفاق و گمراهی مطلق است.
جمعبندی و توضیح کامل بنورهم
واژه «بنورهم» یک ترکیب نحوی و اصالتاً عربی است که از حرف جر، اسم و ضمیر متصل («بِـ» + «نور» + «هِم») ساخته شده است. این عبارت در زبان فارسی بیشتر در متون دینی، عرفانی و ترجمههای قرآنی کاربرد دارد و معنای تحتاللفظی آن «با نورِ آنها» یا «به وسیله روشناییشان» است.
این اصطلاح به طور ویژه در آیه ۱۷ سوره مبارکه بقره به کار رفته است، جایی که خداوند حال منافقان را توصیف میکند که ابتدا آتشی میافروزند تا اطرافشان روشن شود، اما سپس خداوند نورشان را میبرد و آنها را در تاریکیها رها میکند. از این رو، در بافتار تفسیری، این واژه یادآور نورِ ایمان و هدایتی است که به دلیل لجاجت یا نفاق از انسان سلب میشود.
از نظر ساختار کلماتی، ریشه اصلی آن «ن و ر» بوده و با کلماتی چون منور، تنویر، انوار و منیر همخانواده است. در حل جداول کلمات متقاطع نیز این واژه به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی نظیر «با روشناییشان در قرآن» شناخته میشود.