یعنی چه
جوراب پاپوش یا پایتابهای است که برای گرم نگهداشتن، محافظت و پوشاندن پا (و گاهی ساق پا) استفاده میشود. این پوشش امروزه با ضخامتها و جنسهای مختلفی از جمله نایلونی، نخی و پشمی تولید میشود.
ریشه
این واژه اصالتاً فارسی کهن (پهلوی) و در اصل «گوراب» (gōrab) بوده است. این کلمه بعدها به زبان عربی وارد و معرب شده و به شکل «جَوْرَب» درآمده و سپس با همین ساختار به زبان فارسی امروزی بازگشته است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ «جوراب» به عنوان طراح سوال برای پاپوش یا پوشش پا استفاده میشود و پاسخی ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به ساقکوتاه یا ساقبلند بودن پوشش، از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
این واژه در زبان عربی به صورت جَوْرَب استفاده میشود که در متون فقهی و احادیث اسلامی نیز کاربرد فراوانی دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژه با تلفظی بسیار نزدیک به فارسی به کار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و روزمره، جوراب نماد گرما، راحتی و محافظت از پا است. این واژه بار نمادین مذهبی یا عرفانی خاصی در ادبیات کلاسیک ندارد، اما در فرهنگ مسیحی و آیینهای شب کریسمس، جورابهای بزرگ آویزانشده نمادی برای دریافت هدایای سال نو به شمار میروند. همچنین در حوزه پزشکی، جوراب واریس نمادی از ابزار درمانی و بهبود گردش خون است.
جمعبندی و توضیح کامل جوراب
واژهٔ «جوراب» یک اصطلاح اصیل و کهن با ریشه در زبان فارسی میانه (پهلوی) است که در ابتدا به صورت «گوراب» تلفظ میشده است. این واژه پس از ورود به زبان عربی به شکل «جورب» معرب شده و مجدداً با همین ساختار صوتی به زبان فارسی امروز بازگشته است، به طوری که اکنون در زبانهای همسایه مانند ترکی نیز با نگارش و تلفظی مشابه به چشم میخورد.
از نظر کاربردی، جوراب به عنوان یک پاپوش و پوشش اساسی برای پا شناخته میشود که وظیفه محافظت، گرم نگه داشتن و حفظ بهداشت پا را بر عهده دارد. تنوع این کالا در دنیای امروز از جورابهای نخی و نایلونی ساده تا جورابهای تخصصی پزشکی مانند جوراب واریس گسترده است.
این کلمه گرچه در متن قرآن کریم نیامده، اما در کتابهای فقهی و احادیث اسلامی به دلیل احکام مرتبط با مسح بر روی آن، به وفور ذکر شده است. در فرهنگ عامه نیز جوراب نمادی از راحتی خانه و در برخی فرهنگهای غربی نشانی از آیینهای هدیه دادن در سال نو است.