یعنی چه
جلال در لغت به معنای عظمت، شوکت، ابهت و دستنایافتنی بودن بزرگی یک مقام است. در متون دینی و عرفانی، این واژه نشاندهنده صفات قهریه و عظمت مطلقه خداوند (مانند اقتدار و کبریا) در برابر صفات جمال (لطف و رحمت) است.
تلفظ
این کلمه با فتح حرف اول (جَ) و سکون حرف پایانی تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده، خودِ عبارت «معنی جلال» (۸ حرف) یا مترادفهای آن نظیر شکوه، عظمت و شوکت است.
به انگلیسی
برای انتقال حس شکوه و عظمت والای این واژه در زبان انگلیسی از واژگانی چون Majesty و Grandeur استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی واژه است، مفاهیمی همراستا با بزرگی و والامقامی را افاده میکند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی هم کلمه وامگرفته شدهٔ Celal و هم واژه اصیل Görkem به معنی شکوه کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی این واژه شامل واژگانی چون شکوه، فرّ، بزرگی و ابهت هستند که بار معنایی سنگین و باوقاری را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی جلال
واژه جلال از ریشه عربی (جلل) به معنای ضخامت و بزرگی وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی جایگاه ویژهای دارد و به طور گسترده برای توصیف شکوه، حشمت، عظمت و والامقامی به کار میرود. در کاربردهای رسمی و بسترهای ادبی، هرگاه سخن از ابهت و بزرگواری خیرهکننده باشد، از این واژه یا مشتقات آن استفاده میشود.
در متون دینی و به ویژه قرآن کریم، جلال یکی از اوصاف بارز الهی است که به صورت ترکیب تعبیری «ذو الجلال والإکرام» (صاحب شکوه و بزرگواری) تجلی یافته است. در نگاه عرفانی، صفات جلال حقتعالی در مقابل صفات جمال قرار میگیرند؛ صفاتی که نمایانگر قدرت، قهر، کبریا و هیبت است و انسان را مبهوت عظمت بیکران خداوند میسازد.