یعنی چه
شکر کننده صفت فاعلی مرکب است و به کسی رویگردان میشود که در برابر لطف، محبت یا نعمتی که به او رسیده، مراتب سپاس و قدردانی خود را ابراز میکند و حقشناس است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی شین (شُ) و سکون کاف و راء در بخش اول، و ضمه روی کاف (کُ) و فتح نون اول در بخش دوم است.
در جدول
واژه «شکر کننده» در جدولهای کلمات متقاطع دقیقاً ۸ حرف دارد. پاسخهای متداول دیگر برای این مفهوم شامل شاکر و سپاسگزار است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم کسی که شکر یا سپاسگزاری میکند از این صفات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه شاکر به عنوان صفت فاعلی و شکور برای مبالغه در سپاسگزاری به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی فعل شکر کردن به صورت شکر اتمک برگردانده میشود و صفت آن شکرِدن است.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی برای این واژه شامل سپاسگزار، حقشناس، سپاسدار و قدردان هستند که ریشه در تقدیر از نیکی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل شکر کننده
واژه «شکر کننده» یک صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «شُکر» و پسوند فاعلی فارسی «کننده» ساخته شده است. این اصطلاح به فردی اشاره دارد که احسان، نیکی و نعمتی را که از سوی دیگران یا پروردگار به او رسیده است، با زبان یا عمل خود پاس میدارد و به آن اعتراف میکند. در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این مفهوم جایگاه ویژهای دارد و معادل آن یعنی «شاکر» بارها برای توصیف انسانهای آگاه و حتی به عنوان صفتی برای خداوند به معنای پاداشدهنده عمل بندگان به کار رفته است.
از نظر معنایی، متضاد این واژه ناسپاس، ناشکر و کافرِ نعمت است که نشاندهنده اهمیت اخلاقی حقشناسی در جامعه و عرفان است. در حوزه ادبیات و حل جدول، این کلمه با مترادفهایی همچون شاکر، شکور و سپاسگزار همپوشانی دارد و نمادی از تواضع، فروتنی و رویش برکت در زندگی انسان به شمار میرود.