یعنی چه
عبارت «دو سرنوشت» یک ترکیب وصفی و توصیفی در زبان فارسی است که از جمع دو واژه تشکیل شده و به معنی دو عاقبت، دو طالع یا دو مسیر از پیشنوشته برای دو فرد یا دو زندگی است. این ترکیب معمولاً در ادبیات و هنر برای نشان دادن دو پایان متفاوت، دو مسیر جداگانه در زندگی یا دو آیندهٔ محتملی که پیش روی انسان قرار دارد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «دو (do) سرنوشت (sar-nevesht)» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «دو عاقبت یا دو تقدیر» کلمهٔ «دو سرنوشت» است که دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم دو تقدیر یا دو فرجام متفاوت از عبارات Two Destinies یا Two Fates استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، مثنای واژههای مصیر و قدر به صورت «مصيران» و «قدران» به عنوان معادل دقیق این ترکیب به کار میروند.
در قرآن
خود ترکیب «دو سرنوشت» با این لفظ در قرآن مجید نیامده است؛ اما مفهوم آن یعنی تقسیم انسانها به دو گروه با دو عاقبت کاملاً متفاوت به شدت در آیات جاری است؛ مانند تقابل «اصحاب الیمین» (اهل سعادت) و «اصحاب الشمال» (اهل شقاوت) یا دو مسیر رشد و غیّ.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ و آثار هنری، این عبارت نماد «دوراهیهای بزرگ زندگی»، تقابل میان خیر و شر، اختیار انسان در تعیین فرجام خود و یا داستان دو انسان است که با وجود اشتراکات، به دو مسیر و عاقبت کاملاً متفاوت هدایت میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل دو سرنوشت
عبارت «دو سرنوشت» یک ترکیب اصطلاحی ثابت در واژهنامههای مرجع فارسی مانند دهخدا یا معین نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی و عددی است که از صفت شمارشی «دو» و اسم «سرنوشت» ساخته شده است. واژهٔ سرنوشت خود ریشهای کاملاً فارسی دارد و از ترکیب «سر» و «نوشت» (به معنی آنچه در ازل بر پیشانی نوشته شده) پدید آمده است؛ بنابراین دو سرنوشت به معنای دو عاقبت، دو طالع یا دو مسیر زندگی متفاوت تعبیر میشود.
این عبارت در حوزهٔ هنر و ادبیات نیز کاربرد دارد؛ به طوری که در ایران رمان مشهوری از ویلکی کالینز با ترجمه ایرج پزشکزاد و همچنین فیلمی سینمایی به کارگردانی مهران تأییدی در سال ۱۳۶۸ به همین نام ساخته و منتشر شدهاند که هر دو به تقابل مسیرها و بختهای متفاوت انسانها اشاره دارند.