یعنی چه
این عبارت کنایه از آن است که چیزی یا کسی چنان مورد توجه یا گفتگوی عمومی قرار گیرد که ورد زبانها شود. در کاربرد منفی، میتواند به معنای افشای راز یا بدنام کردن نیز به کار رود.
تلفظ
به صورت /bar-zabān-afkandan/ تلفظ میشود که در آن «افکندن» به معنای انداختن و پرتاب کردن است و در اینجا استعارهای برای جاری کردن کلام بر زبانهاست.
در جدول
این عبارت با ۱۲ حرف در جداول کلمات فارسی به عنوان مترادف برای سر زبانها انداختن به کار میرود.
به انگلیسی
این عبارت انگلیسی به معنای عمومی کردن نام یا موضوعی در میان مردم است.
به عربی
معادلهای عربی اشاره به قرار دادن نام یا واقعه بر سر زبانها و همچنین عمل تشهیر یا رسوا کردن دارند.
به فارسی
در متون ادبی و عامیانه، این ترکیب برای بیان شهرت یافتن یک خبر یا شخص استفاده میشود و با مفاهیم پردهدری یا اشاعه خبر پیوند دارد.
جمعبندی و توضیح کامل بر زبان افکندن
ترکیب «بر زبان افکندن» از نظر ساختاری از پیشوند «بر» و اسم «زبان» و فعل «افکندن» تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات فارسی غالباً بار معنایی کنایی داشته و به معنای گسترش یافتن سخنی در میان مردم است، به نحوی که موضوع مورد نظر به بحث همگانی تبدیل شود.
این عبارت بسته به سیاق متن، میتواند بار معنایی خنثی (مانند مشهور کردن یک کار خیر) یا بار معنایی منفی (مانند رسوا کردن و برملا کردن راز) داشته باشد. در واقع «افکندن» در اینجا استعارهای از پرتاب کردن کلام به ساحت عمومیِ گفتگو است.