یعنی چه
واژهای است برای توصیف موقعیتها، حوادث یا اخباری که حس حسرت، غم عمیق و رقتبار بودن را در انسان بیدار میکند و مایه اندوه فراوان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح همزه و سین در بخش اول (اَسَف) و سکون نون در بخش دوم (اَنگیز) صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'تأسفبار'، 'دردناک' یا 'غمانگیز' به کار میرود و ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت واقعه از واژههای متنوعی که بار معنایی مایه تأسف یا رقتانگیز بودن دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از صفتهای فاعلی مشتق از ریشههای حزن و اسف استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل کلماتی چون غمانگیز، دلخراش، حسرتبار و دریغآلود است که همگی بار معنایی حزنانگیز دارند.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه نمادی از شکستها، فجایع انسانی و وضعیتهای ناراحتکننده است و بصورت مادی با قطره اشک، چهره مغموم و رنگهای تیره تداعی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اسف انگیز
واژه «اسفانگیز» یک ترکیب وصفی آمیخته از ریشه عربی «اسَف» (به معنی اندوه و حسرت شدید) و پسوند فاعلی فارسی «-انگیز» (از مصدر انگیختن به معنی برانگیزاننده) است. ترکیب این دو جزء در کنار هم مفهوم زیبای 'برانگیزاننده اندوه و افسوس' را میسازد که برای توصیف رویدادهای ناگوار و دراماتیک به کار میرود.
اگرچه خود این واژه ترکیبی در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه عربی آن چندین بار برای بیان غم و خشم شدید (مانند اندوه حضرت یعقوب در فراق یوسف) استفاده شده است. این کلمه در نوشتار رسمی و ادبی کاربرد فراوانی دارد و نشاندهنده رخدادی است که فراتر از یک غم ساده، مایه عبرت و حسرت عمیق است.