یعنی چه
واژهٔ خیالی به هر آنچه اشاره دارد که در عالم واقع و جهان مادی وجود خارجی ندارد، بلکه صرفاً در ذهن، پندار، فانتزی یا تخیل انسان شکل گرفته است.
متضاد
کلماتی که مفهوم عینی و وجود خارجی داشتن را میرسانند، در تضاد با خیالی قرار میگیرند.
هم خانواده
این واژگان همگی از ریشهٔ ثلاثی مجرد «خ ی ل» گرفته شدهاند و به حوزهٔ ذهن و تصور مربوط میشوند.
تلفظ
این کلمه متشکل از اسم عربی «خَیال» به همراه پسوند نسبت «ی» در زبان فارسی است و به صورت khayālī تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ طراحان جدول برای مفهوم غیرواقعی یا ساختهٔ ذهن معمولاً کلمهٔ ۵ حرفی «خیالی» یا مترادفهای آن است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی استفاده کرد؛ برای مثال در ریاضیات، اعداد خیالی را Imaginary numbers مینامند.
به عربی
در زبان عربی از واژگان خیالیّ یا وهمیّ برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خیالی
واژهٔ «خیالی» یک صفت نسبی پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و از ترکیب اسم «خیال» با یاء نسبت ساخته شده است. این واژه ابزاری کلیدی برای مرزبندی میان جهان مادی و جهان ذهن به شمار میرود و به هر پدیده، موجود یا مفهومی اطلاق میشود که تنها در قلمرو افکار، رؤیاها و فانتزیهای انسان زیست میکند و ماورای ذهن، مصداق عینی و ملموسی ندارد.
این مفهوم علاوه بر کاربردهای روزمره، در ادبیات، فلسفه و عرفان اسلامی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که در عرفان از «عالم خیال» به عنوان مرتبهای واسط میان ماده و معنا یاد میشود. جالب توجه است که ریشهٔ این کلمه در قرآن کریم نیز به کار رفته است؛ چنانکه در آیه ۶۶ سوره طه، حرکت ریسمانهای ساحران بر اثر سحر، به صورت یک پندار درونذهنی («یُخَیَّلُ») وصف شده است.
در مجموع، خیالی قلمرویی بیانتها از سازههای فکری بشر است که متضاد با امور حقیقی و عینی قرار میگیرد، اما خود سرچشمهٔ خلق آثار هنری، داستانها و فرضیههای علمی گوناگون در طول تاریخ بوده است.