یعنی چه
تسامر در لغت به معنای بیدار ماندن در شب برای گفتگو، قصهگویی و گپوگفتهای صمیمانه میان دو یا چند نفر است. این واژه حس و حال دورهمیهای آرام و طولانی شبانه را منتقل میکند.
تلفظ
این واژه به صورت فََتحه روی تاء و سین، و ضمّه روی میم (تَسامُر) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماییهایی چون «شبنشینی» یا «گفتگوی شبانه»، واژه ۵ حرفی «تسامر» یا واژه ۶ حرفی «مسامره» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در انگلیسی عباراتی که به گفتگوهای شبانه یا گپ زدنهای غیررسمی اشاره دارند به کار میروند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از باب تفاعل است که دلالت بر مشارکت و انجام کار به صورت گروهی دارد.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای فارسی برای این واژه، «شبنشینی»، «همصحبتی شبانه» و «قصهگویی در شب» هستند.
در قرآن
خود واژه «تسامر» در قرآن نیامده است، اما هم-خانواده آن به صورت «سامِراً» یکبار در آیه ۶۷ سوره مؤمنون به کار رفته که به شبنشینی و افسانهسرایی کفار علیه پیامبر (ص) اشاره دارد. توجه شود که این ریشه با شخصیت «سامری» در قرآن کاملاً متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل تسامر
واژه «تسامر» مصدری عربی از ریشه «س م ر» است که به طور ویژه بر مفهوم زیبای شبنشینی، دورهمی و گفتگوهای صمیمانه در دل شب دلالت دارد. این واژه در باب تفاعل صرف شده که نشاندهنده دوطرفه یا گروهی بودن این همنشینی و تبادل کلام میان افراد است.
در فرهنگ و ادبیات خاورمیانه، تاریکی و سکوت شب همواره بستری برای نجواها، قصهگوییها و ابراز دلتنگیها بوده و تسامر دقیقاً تجسم همین سنت فرهنگی و حس صمیمیت در گردهماییهای شبانه است.