یعنی چه
گوشت درونکشتگاهی به بافت عضلانی خوراکی گفته میشود که بدون پرورش و کشتار کامل حیوان، مستقیماً از طریق برداشت سلولهای بنیادی و تکثیر آنها درون دستگاههای مخصوص (بیوراکتور) در محیط کنترلشده و شیشهای آزمایشگاه تولید میشود. این فناوری نمونهای از صنایع نوین غذایی برای دستیابی به پایداری محیط زیست است.
تلفظ
این ترکیب از واژههای فارسی «گوشت» (gošt)، «درون» (darun) و «کشتگاهی» (keštgāhi) ساخته شده است و به صورت روان و پیاپی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این معما با توجه به تعداد حروف، «گوشت درون کشتگاهی»، «گوشت آزمایشگاهی» یا «گوشت مصنوعی» خواهد بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات دیگری مانند Cell-based meat (گوشت سلولی) و Cultivated meat نیز برای این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در رسانهها و متون علمی عربی، گاهی به آن «اللحم الاصطناعي» نیز میگویند.
نماد چیست
این واژه در محافل علمی، زیستمحیطی و آیندهپژوهی، نمادی از تحول در زنجیره تامین غذا، کاهش چشمگیر کشتار حیوانات، رعایت حقوق جانوران و تلاش برای کاهش گازهای گلخانهای ناشی از دامداری سنتی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل گوشت درون کشتگاهی
گوشت درونکشتگاهی یک اصطلاح ساختگی و معادلسازیشده مدرن در زبان فارسی است که برای توصیف یکی از پیشرفتهترین فناوریهای غذایی جهان به کار میرود. این واژه از ترکیب «گوشت» (با ریشه پهلوی) و اصطلاح علمی «درونکشتگاهی» (به معنی فرآیندی که داخل محیط آزمایشگاهی و شیشهای انجام میشود) تشکیل شده است. این محصول با گوشتهای گیاهی تفاوت دارد، چرا که ماهیت آن کاملاً حیوانی و واقعی است اما فرآیند تولید آن نیازی به چرخه سنتی پرورش و ذبح دام ندارد.
از نظر ابعاد فرهنگی و مذهبی، این واژه و مفهوم آن به دلیل نوظهور بودن در متون کهن یا قرآن کریم وجود ندارد، اما در سالهای اخیر مباحث فقهی گستردهای درباره حلال یا حرام بودن مصرف آن میان علما و مراجع تقلید در جهان اسلام شکل گرفته است. در دنیای امروز، این اصطلاح فراتر از یک نامگذاری ساده، به نمادی از فناوری سبز، حفظ محیط زیست و آینده پایدار بقای بشر تبدیل شده است.