یعنی چه
گوسفندداری یک حاصل مصدر مرکب به معنای پیشه، حرفه یا عمل نگهداری، پرورش، و هدایت گوسفندان است. این شغل از قدیمیترین فعالیتهای بشر برای تأمین مایحتاج کلیدی بوده و شامل مدیریت تغذیه، تولیدمثل، و حفظ سلامت گله میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [گُوسفَندْداری] است که از ترکیب دو واژهٔ «گوسفند» و «داری» (حاصل مصدر داشتن) ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، واژهٔ «گوسفندداری» دقیقاً ۱۰ حرف دارد. مفاهیم مشابهی چون شبانی، رمهداری، گلهداری و چوپانی نیز میتوانند به عنوان پاسخهای جایگزین یا مرتبط مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این پیشه تخصصی از اصطلاحات Sheep farming یا Sheep husbandry استفاده میشود. در بستر عمومیتر، Animal husbandry نیز کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی برای بیان مفهوم گوسفندداری و پرورش آن، از عبارات «تربیة الأغنام»، «رعایة الغنم» یا «رعي الأغنام» استفاده میشود.
در قرآن
خود واژهٔ «گوسفندداری» به صورت اصطلاحی و مستقیم در متن قرآن نیامده است؛ اما واژگانی چون «غَنَم» (گوسفند)، «ضَأن» (میش) و «أنعام» (چهارپایان) در آیات متعددی ذکر شدهاند. همچنین به شغل چوپانی و هدایت گوسفندان توسط پیامبرانی مانند حضرت موسی (ع) در سوره طه آیه ۱۸ و ماجرای قضاوت داوود و سلیمان در سوره انبیاء آیه ۷۸ اشاره شده است.
نماد چیست
گوسفندداری در فرهنگ اسلامی، ایرانی و ادیان ابراهیمی نمادی از برکت، روزی حلال و پیشهٔ پیامبران بزرگ است. در سطح نمادین، گوسفند مظهر آرامش، بیآزاری و اطاعت، و چوپانی مظهر هدایتگری، مسئولیتپذیری، تمرین بردباری و رهبریِ نرم جامعه قلمداد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گوسفندداری
گوسفندداری یکی از اصیلترین و قدیمیترین مشاغل سنتی و تولیدی در فرهنگ ایران و جهان است که به عمل و حرفهٔ پرورش، نگهداری و ادارهٔ گلههای گوسفند اطلاق میشود. این واژه از ترکیب واژهٔ کهن فارسی «گوسفند» و پسوند مصدری «داری» شکل گرفته و ریشههای عمیقی در معیشت و اقتصاد جوامع بومی و عشایری دارد.
این پیشه در ادبیات فرهنگی و مذهبی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که در متون اسلامی از آن به عنوان تمرینی برای صبرو هدایتگری یاد شده و نمادی از برکت، روزی حلال و صلح به شمار میرود. با وجود تغییرات ساختاری در دنیای مدرن، گوسفندداری همچنان به عنوان یکی از پایههای کلیدی حوزهٔ دامداری و تأمین مواد غذایی شناخته میشود.