یعنی چه
الربلة در زبان عربی به معنای هر قطعه گوشت ستبر و ضخیم از بدن است. این واژه در کالبدشناسی به ماهیچه پشت ساق پا (عضله دوقلو) یا بخش داخلی و گوشتی ران اشاره دارد. همچنین در حوزه گیاهشناسی، به نوعی گیاه خودرو از تیره بارهنگ (اسفرزه) اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی با فتح راء، سکون باء و فتح لام تلفظ میشود و به صورت «الرَّبْلَة» نگارش مییابد که حرکات آن به صورت اَر-رَبْ-لَه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «ماهیچه ساق پا به عربی» یا «نوعی گیاه دارویی در عربی» گزینش میشود.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن در کالبدشناسی Calf یا Inner thigh و در گیاهشناسی Plantago ovata است.
به عربی
در عربی معیار برای توضیح این واژه از تعابیر کالبدشناسی مانند بطة الساق یا اصطلاحات تشریحی مثل لحم غلیظ و باطن الفخذ استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این کلمه در متون کهن و لغتنامههایی مانند دهخدا، «گوشت ستبر»، «ماهیچه ساق پا» و در بخش گیاهی «اسفرزه» یا «بارهنگ تخممرغی» است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ کلاسیک عرب، ریشه این واژه دلالت بر رشد، افزایش و فزونی دارد؛ از این رو در توصیف اندام، نماد فربهی، تنعم، فراوانی مال و وفور نعمت به شمار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل الربلة
واژه عربی «الربلة» یک اصطلاح چندمعنایی است که بیشترین کاربرد آن در حوزههای آناتومی (کالبدشناسی) و گیاهشناسی است. در زبان عربی کلاسیک، این کلمه به بخشهای پرگوشت و ستبر بدن انسان بهویژه بخش داخلی ران یا ماهیچه دوقلوی ساق پا اشاره دارد و ریشه لغوی آن بر مفهوم فزونی، چاقی و رشد دلالت میکند.
از سوی دیگر، در اصطلاحات علمی و طب سنتی، الربله به گیاه دارویی اسفرزه اطلاق میشود که از تیره بارهنگ است. این کلمه در ادبیات فارسی به عنوان یک واژه دخیل در فرهنگهای لغت ثبت شده و در طراحهای جدول نیز کاربرد دارد. لازم به ذکر است که این کلمه در متن قرآن کریم نیامده و کاربرد قرآنی ندارد.