یعنی چه
این اصطلاح یک کنایه ادبی و حماسی در زبان فارسی است که به معنای کنار گذاشتن ابزار دفاعی (سپر) در میدان نبرد به نشانه تسلیم شدن، عاجز شدن، شکست را پذیرفتن یا فروتنی کردن در برابر قدرتی بالاتر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت سِپَر فِکَندَن (se-par fa-kan-dan) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول واژه «سپر فکندن» با ۸ حرف است. از واژههای مترادف آن مانند «سپر انداختن» نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات مشابهی که مفهوم زمین گذاشتن سلاح یا پذیرش شکست را دارند، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات مربوط به انداختن سلاح و تسلیم شدن معادل دقیق این کنایه هستند.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این عبارت شامل تسلیم شدن، گردن تسلیم نهادن، زبون شدن، هزیمت کردن و دست از جنگ کشیدن است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این عبارت نماد فروپاشی اراده دفاعی، پایان دادن به مقاومت و پذیرش سرنوشت یا تسلیم در برابر قدرت برتر (خواه دشمن در میدان جنگ و خواه معشوق در ادبيات غنایی) است. چنانکه نظامی میگوید: «ما کز تو چنین سپر فکندیم / گر عفو کنی نیازمندیم».
جمعبندی و توضیح کامل سپر فکندن
عبارت کنایی «سپر فکندن» یا همان «سپر افکندن / سپر انداختن» یک اصطلاح کاملاً ایرانی، حماسی و ادبی است که ریشه در میدانهای جنگ باستان دارد. در گذشته جنگجویان هنگامی که خود را در برابر دشمن ناتوان میدیدند و قصد تسلیم داشتند، سپر خود را به زمین میانداختند تا نشان دهند دیگر قصد دفاع یا مبارزه ندارند.
این اصطلاح به مرور زمان وارد ادبیات غنایی و عرفانی فارسی نیز شده است و شاعران بزرگ از آن برای نشان دادن تسلیم محض و فروتنی عاشق در برابر عظمت و قدرت معشوق استفاده کردهاند. ترکیبی از واژه پهلوی «سپر» به معنای ابزار دفاعی و فعل «فکندن» از ریشه باستانی به معنی انداختن است.
از نظر ساختاری این عبارت یک کنایه فعلی مستند است که در بخشهای مختلف حل جدول، درک متون کهن و معادلسازیهای زبانی کاربرد فراوانی دارد و مستقیماً به معنای دست کشیدن از ایستادگی است.