یعنی چه
کهنهپسند صفت فاعلی مرکب مرخم در زبان فارسی است و به کسی دلالت دارد که سلیقه، انتخاب یا سبک زندگی خود را بر پایه پدیدهها، آثار، افکار یا اشیای قدیمی و سنتی استوار کرده و آنها را به رفتارهای مدرن و نوظهور ترجیح میدهد.
تلفظ
این واژه از دو بخش «کُهْنَه» (به معنای قدیمی و باستانی) و «پَسَنْد» (بن مضارع از مصدر پسندیدن) تشکیل شده است و به صورت سرهم یا با نیمفاصله تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمه «کهنه پسند» به عنوان پاسخ یک عبارت ۸ حرفی برای راهنماهایی مثل «عتیقهدوست» یا «قدیمیپسند» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای توصیف این ویژگی در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از صفتهای متفاوتی استفاده میشود؛ اصطلاح old-fashioned بیشتر به ظاهر و سلیقه، و traditionalist به گرایشهای فکری اشاره دارد.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ عامه و ادبیات نماد رسمی جانوری یا طبیعی ندارد، اما در تصویرسازیهای اجتماعی با المانهایی چون عتیقهجات، کتابهای خطی قدیمی، ساعتهای شنی و گرامافون تداعی میشود و نشاندهنده اصالتگرایی یا ایستایی در گذشته است.
جمعبندی و توضیح کامل کهنه پسند
واژه «کهنهپسند» ترکیبی اصیل از دو واژه پارسی میانه یعنی «kahnag» (قدیم) و «passand» (پذیرفتن) است. این واژه در ساختار زبانی فارسی به عنوان یک صفت ترکیبی به کار میرود تا تیپ شخصیتی یا سبک خاصی از طراحی و هنر را توصیف کند که تمایلی به همراهی با موجهای مدرن و زودگذر ندارد.
در کاربرد روزمره، این کلمه میتواند در جملاتی نظیر «او در انتخاب لباس و چیدمان خانه فردی کهنهپسند است» بیاید. این صفت در بافتهای مختلف معنایی بار متفاوتی به خود میگیرد؛ در برخی متون هنری نشاندهنده وفاداری به اصالت و عمق فرهنگی است، در حالی که در بافتهای مدرن ممکن است کنایهای از دوری از تجدد و پیشرفت قلمداد شود.
تفاوت ظریفی میان کهنهپسند با واژههایی مثل سنتگرا یا مرتجع وجود دارد؛ کهنهپسند بیشتر ناظر بر ذوق، سلیقه رفتاری و علایق زیباشناختی فرد به گذشته است و لزوماً تعصب فکری یا عقیدتی سختی را بازگو نمیکند، بلکه نوعی کشش عاطفی و نوستالژیک به دوران سپریشده را به نمایش میگذارد.