یعنی چه
عبارتی نجومی است که به هر یک از ماههای طبیعی و اجرام آسمانی وابسته به سیاره غولپیکر مشتری (برجیس) اشاره دارد که به دور آن میچرخند؛ از جمله قمرهای معروف گالیلهای مانند آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واجنویسی تفکیکشده «قَمَرِ سَیّارِهِ مُشْتَری» (qamar-e sayyāre-ye moštarī) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این اصطلاح دقیقاً ۱۳ حرف دارد. پاسخهای جایگزین و کوتاهتر آن شامل «ماه مشتری» یا نام قمرهای خاص آن مثل «گانیمد» و «اروپا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به قمرهای این سیاره از اصطلاحات Jupiter's moon یا Jovian moon (منسوب به مشتری) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیلتر و فارسی این ترکیب واژگانی، «ماه مشتری» یا «ماه برجیس» (برجیس نام فارسی سیاره مشتری است) نامیده میشوند.
نماد چیست
در نجوم مدرن، قمرهای مشتری (بهویژه اروپا) نماد امید بشر برای یافتن حیات فرازمینی به دلیل وجود اقیانوسهای زیرسطحی و همچنین مظهر قدرت گرانشی و نظم مداری در منظومه شمسی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل قمر سیاره مشتری
عبارت «قمر سیاره مشتری» یک ترکیب علمی و نجومی در زبان فارسی است که از دو واژه ریشهدار عربی «قمر» (به معنی ماه یا ساتلیت طبیعی) و «مشتری» (نام سیاره غولپیکر گازمنظومه شمسی) تشکیل شده است. این اصطلاح به دهها جرمی اشاره دارد که در اسارت گرانش این سیاره پادشاهی قرار دارند.
از نظر تاریخی، چهار قمر بزرگ آن توسط گالیله کشف شدند که به قمرهای گالیلهای معروفند. اگرچه واژه قمر در ادبیات کلاسیک و قرآن به کار رفته، اما در آن دوران صرفاً اشاره به ماه زمین داشته و اصطلاح ترکیبی قمر سیاره مشتری کاملاً برخاسته از دستاوردهای نجوم مدرن و علمی است.