یعنی چه
واژه «سببا» شکل تنویندار و منصوب کلمه عربی «سبب» است. این کلمه در اصل به معنای ریسمانی بوده که برای بالا رفتن از درخت یا جایی از آن استفاده میکردند و سپس معنای آن توسعه یافته و به هر نوع وسیله، ابزار، علت، طریق و واسطهای که انسان را به هدف و مقصودش برساند، اطلاق شده است.
در جدول
در حل جدول، کلمه سببا (چهار حرفی) معمولاً با راهنماهایی مانند وسیله، علت، ریسمان، واسطه یا ابزار رسیدن به هدف شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از واژههای Cause برای علت، Means برای ابزار و وسیله، و Way برای راه و روش استفاده کرد.
به فارسی
این کلمه ریشه اصیل فارسی ندارد و یک وامواژه عربی در حالت منصوب است. در زبان فارسی معادلهای دقیق آن کلماتی چون «وسیله»، «راه»، «افزار»، «بنیاد» و «دلیل» هستند.
در قرآن
این واژه چندین بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در سوره کهف آیات ۸۴ و ۸۵ در داستان ذوالقرنین: «وَآتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا فَأَتْبَعَ سَبَبًا» یعنی از هر چیزی وسیله و راهی به او دادیم و او نیز آن راه و وسیله را پی گرفت.
نماد چیست
در مفاهیم عرفانی، فلسفی و سنت اسلامی، «سبب» نماد نظام علت و معلول و قانونمندی جهان است. همچنین به عنوان نمادی از واسطه فیض و ابزار مادی یا معنوی صعود انسان (مانند نردبان یا حبل) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل سببا
واژه «سببا» در واقع شکل تنویندار (منصوب) از واژه عربی «سبب» است که به دلیل کاربرد در آیات مشهور قرآن کریم، به ویژه در داستان ذوالقرنین در سوره کهف، وارد ادبیات و زبان فارسی شده است. معنای ریشهای آن به ریسمان و ابزار صعود بازمیگردد، اما در مفهوم عام به هرگونه وسیله، علت، راه و واسطهای گفته میشود که انسان را به مقصود و هدفی مشخص میرساند.
این کلمه در زبان فارسی به صورت مستقل و بدون تنوین (به شکل سبب) کاربرد بسیار فراوانی دارد و پایهگذار اصطلاحات فلسفی و عرفانی متعددی مانند «سلسله اسباب» یا «مسببالاسباب» است. در ارزیابی کلمات متقاطع و جدول نیز به عنوان یک کلمه چهار حرفی با مفاهیمی چون ابزار، راه و علت همپوشانی دارد.