یعنی چه
بغال در اصل جمع مکسر کلمه عربی «بَغْل» است و به معنی جانورانی دورگه است که از جفتگیری خر نر و اسب ماده متولد میشوند. این حیوانات معمولاً عقیم هستند و برای بارکشی و سواری استفاده میشوند. همچنین اگر به صورت تشدیددار (بَغّال) خوانده شود، به معنی قاطرچی یا استربان است.
تلفظ
این واژه به دو صورت تلفظ میشود؛ وجه رایج آن «بِغال» (به کسر باء) به معنی قاطرها است. وجه دیگر آن با تشدید «بَغّال» (به فتح باء و تشدید غین) است که به معنی هدایتکننده قاطر یا قاطرچی به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «بغال» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «استرها»، «قاطران» یا «حیوانات بارکش دورگه» کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
واژه Mules معادل دقیق انگلیسی برای کلمه بغال (جمع قاطر) است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مکسر کلمه «بَغْل» بر وزن فِعال است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی اصیل، کلمات «استران»، «قاطرها» و «خجران» هستند.
در قرآن
این واژه ۱ بار در قرآن کریم در آیه ۸ سوره نحل آمده است: «وَالْخَیْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِیرَ لِتَرْکَبُوهَا وَزِینَةً...» که به آفرینش اسبها، استرها (بغال) و الاغها برای سواری و زینت انسانها اشاره دارد.
نماد چیست
بغال در فرهنگ عامه و ادبیات نماد سختکوشی، بارکشی، مقاومت و صبوری در مسیرهای دشوار است. از سوی دیگر به دلیل ویژگیهای زیستیاش، نماد لجاجت (ضربالمثل لجباز مثل قاطر) و همچنین عقیم بودن و بیثمر بودن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بغال
واژه بغال (با تلفظ بِغال) یک اسم جمع مکسر عربی است که وارد زبان فارسی کلاسیک شده و به معنی استرها و قاطرها است. این کلمه نباید با واژه فارسی «بَغَل» به معنی آغوش یا زیر شانه اشتباه گرفته شود. کاربرد این کلمه در متون کهن و همچنین قرآن کریم نشاندهنده اهمیت این حیوان بارکش در زندگی روزمره انسانهای گذشته است.
اگر این کلمه به صورت بَغّال (با فتح و تشدید) تلفظ شود، تغییر معنا داده و به شخصِ استربان یا قاطرچی اشاره دارد که وظیفه هدایت و نگهداری این حیوانات را بر عهده داشته است.
در نمادشناسی ادبی و فرهنگی، بغال جایگاه دوگانهای دارد؛ از یک سو مظهر صبوری، مقاومت و تحمل سختیها در راههای صعبالعبور است و از سوی دیگر به دلیل ناتوانی در تولید مثل، به عنوان نمادی برای کارهای بینتیجه یا انسانهای لجوج و بیثمر به کار میرود.