یعنی چه
کفنک (که صورت دگرگونشده واژه کپنک است) به بالاپوش یا بارانی ضخیم، بلند و گشادی گفته میشود که از نمد پشم ساخته شده و چوپانان، ساربانها و درویشان در زمستان برای محافظت در برابر سرما، باد و باران روی لباسهای خود میپوشند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت کَفَنَک (kafanak) تلفظ میشود و در اصل دگرگونشدهٔ واژهٔ کَپَنَک (kapanak) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند بالاپوش نمدی چوپانان، واژه «کفنک»، «کپنک» یا «شولا» به عنوان پاسخهای اصلی شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این پوشش سنتی از اصطلاحاتی که نشاندهنده جنس نمدی و کاربرد آن است استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادل دقیق تکواژهای ندارد و از عبارات توصیفی مانند عبای نمدی یا دلق برای رساندن مفهوم آن استفاده میشود.
به فارسی
از معادلات، مترادفات و واژههای همارز این پوشش در زبان و ادبیات فارسی میتوان به کپنک، شولا، پستک، کُردین (گوردین)، کولا و فرجی اشاره کرد.
نماد چیست
این واژه در ادبیات فارسی نماد فقر، زهد، درویشی و سادهزیستی است. همچنین در فرهنگ عامه کنایه از افراد فرودست، بیابانگرد یا لوطیهای قدیم بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل کفنک
واژه «کفنک» در واقع همان «کپنک» است که در تلفظ عامیانه و به دلیل شباهت ظاهری این بالاپوش سراسری به کفن، حرف «پ» در آن به «ف» تبدیل شده است. این لباس که از نمد ضخیم پشمی با آستینهای بلند یا کاذب ساخته میشده، پوشش سنتی و کاربردی چوپانان و ساربانان در برابر سرما، باران و طبیعت خشن بوده است.
در ادبیات و فرهنگ ایرانی، کفنک یا کپنک فراتر از یک پوشش ساده، به نمادی از عرفان، درویشی، زهد و زندگی سادهٔ روستایی تبدیل شده است؛ چرا که پوششی بیتکلف، ارزان و بادوام بوده که مردان صحرا و خانقاه را از گزند باد و باران حفظ میکرده است.