یعنی چه
فالگیری به معنای تلاش برای پیشبینی آینده، غیبگویی یا آگاهی از بخت و طالع افراد از طریق روشهای پنهانی، فراطبیعی یا تفأل به ابزارها است. این عمل معمولاً بر پایه باورهای عامیانه و غیرعلمی استوار است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «فالگیری» (fāl-gīrī) است که از دو بخش «فال» (به سکون لام) و «گیری» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به پرسشهایی نظیر پیشگویی آینده، رمالی یا طالعبینی، واژه ۷ حرفی «فالگیری» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههای Fortune-telling برای پیشگوییهای عامیانه و Divination برای ابعاد آیینی و مذهبی غیبگویی استفاده میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی و جایگزین در زبان فارسی شامل طالعبینی، غیبگویی، رمالی، پیشگویی، کهانت و تفأل هستند. واژه «فال» ریشه عربی دارد و ترکیب آن با «گیری» یک واژه مشتق-مرکب فارسی را ساخته است.
نماد چیست
در فرهنگهای مختلف، ابزارهای متفاوتی نماد فالگیری هستند؛ از جمله گوی بلورین در سطح جهانی، کارتهای تاروت، فنجان قهوه، ورق و در فرهنگ ایرانی، دیوان اشعار حافظ یا تفأل به تسبیح.
جمعبندی و توضیح کامل فالگیری
فالگیری در فرهنگ عامیانه قدمتی دیرینه دارد و بازتابدهنده تمایل انسان برای آگاهی از آینده نامعلوم و کشف اسرار پنهان است. این پدیده اگرچه از دیدگاه علم مدرن و متدولوژی منطقی فاقد اعتبار علمی و عقلانی است، اما همچنان به عنوان یک سرگرمی، سنت فرهنگی یا باور عامیانه در میان بسیاری از جوامع پابرجا مانده است.
در فرهنگ ایرانی، تفأل زدن به کتابهای مقدسی چون قرآن یا دیوان اشعار لسانالغیب حافظ، تفاوتهای ظریفی با رمالی و خرافهپرستیهای مرسوم دارد و بیشتر جنبهٔ تسلیخاطر یا طلب خیر (استخاره) به خود میگیرد. با این حال، متون دینی و قرآنی همواره انسانها را از تکیه بر مفاهیم خرافی مانند پیشگوییهای کاهنان و تیرهای قرعه (استقسام بالأزلام) منع کرده و به تعقل و واقعگرایی دعوت میکنند.