یعنی چه
واژهٔ «تأسفآمیز» صفت مرکبی است برای توصیف رویدادها، رفتارها یا وضعیتهایی که مایهٔ ناراحتی، پشیمانی و افسوس هستند. این کلمه برای اشاره به امور ناخوشایندی که شایستهٔ نقد یا مایهٔ غمانگیزی هستند به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [ta'assof-āmiz] است که از ترکیب واژهٔ عربی تأسف و پسوند فاعلی فارسی آمیز (از آمیختن) ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، کلمهٔ «تاسف امیز» دقیقاً دارای ۸ حرف است و با واژههایی چون اسفبار، اسفناک یا غمانگیز مترادف است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی این واژه برای بیان رخدادها یا شرایط ناگوار شامل regrettable و unfortunate هستند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از اسم فاعل «مؤسف» یا تعابیری نظیر «امر مؤسف» استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات معاصر و مکتوبات رسمی، نمادی از بروز یک ناهنجاری، واقعهای غمانگیز یا وضعیتی نامطلوب است که نقد محترمانه و ابراز ناراحتی عمیق گوینده را نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل تاسف امیز
واژهٔ «تأسفآمیز» یک صفت مرکب عربی-فارسی است که از ترکیب «تأسف» (از ریشه عربی ا-س-ف به معنی اندوه و پشیمانی) و «آمیز» (بن مضارع آمیختن) پدید آمده است. این کلمه به هر نوع رویداد، رفتار یا شرایطی اشاره دارد که ذاتاً با غم، حسرت و دریغ همراه باشد و حس همدردی یا افسوس را در انسان بیدار کند.
در کاربردهای رسمی و روزمره، این واژه بار معنایی منفی و انتقادی دارد؛ به طوری که معمولاً برای توصیف شرایط نامساعد اجتماعی، فرهنگی یا حوادث ناگوار نظیر «وضعیت تأسفآمیز تصادفات» به کار میرود تا علاوه بر توصیف ناگواری واقعه، لحنی محترمانه از اعتراض و اندوه را منتقل سازد.
اگرچه خود این واژهٔ مرکب به دلیل داشتن جزء فارسی در متون کهن عربی یا قرآن دیده نمیشود، ریشهٔ اصلی آن یعنی «اسف» کاربرد قرآنی برجستهای دارد؛ همانطور که حضرت یعقوب در فراق فرزندش با عبارت «یا اسفی علی یوسف» اندوه عمیق خود را ابراز میدارد.