تلفظ کلمه سحر حلال

جمع‌بندی و توضیح کامل سحر حلال

اصطلاح «سحر حلال» یکی از زیباترین تعابیر کنایی در علوم بلاغی و ادبیات فارسی و عربی است. این اصطلاح به کلامی (اعم از شعر یا نثر) اشاره دارد که از نظر فصاحت، زیبایی و رسایی چنان بر دل و جان مخاطب می‌نشیند که گویی او را جادو کرده است؛ با این تفاوت بزرگ که جادوی واقعی بر پایه فریب و نیرنگ است و حرام شمرده می‌شود، اما این افسونِ کلامی، برخاسته از هنر، پاکی و اصالت پیشهٔ شاعری است و امری مباح و ستودنی است.

ریشهٔ این اصطلاح به صدر اسلام و حدیث معروف پیامبر اکرم (ص) برمی‌گردد که فرمودند برخی از بیان‌ها مانند جادو اثرگذارند. شاعران بزرگ پارسی‌گوی همچون مولوی و نظامی از این تعبیر برای توصیف اشعار بی‌نقص و شاهکارهای ادبی استفاده کرده‌اند. همچنین «سحر حلال» نام یکی از مثنوی‌های معروف اهلی شیرازی است که به دلیل به کارگیری صنایع ادبی پیچیده شهرت دارد.