یعنی چه
عبارت «سلطان طریقت» اصطلاحی عرفانی در حوزه تصوف است. طریقت به معنای راه و روش معنوی برای رسیدن به حقیقت دین است و سلطان طریقت به بالاترین مقام معنوی، پیر، مرشد کامل یا قطب یک سلسله صوفیانه اطلاق میشود که مریدان را در مسیر تزکیه نفس هدایت میکند و تسلط کامل بر احوال معنوی دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی تشکیل شده و به صورت «سُلطانِ طَریقَت» (Soltān-e Tariqat) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، «سلطان طریقت» با ۱۰ حرف است. از دیگر گزینههای مشابه میتوان به پیر طریقت یا قطب اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و ترجمههای عرفانی، این اصطلاح را معادل استاد یا حاکم طریقت صوفیانه ترجمه میکنند.
به عربی
این اصطلاح در متون عربی تصوف عیناً به صورت «سلطان الطريقة» یا «شیخ الطريقة» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این اصطلاح شامل عناوینی چون پیر طریقت، شاه طریقت، مرشد کامل، استاد سلوک، قطب و راهبر معنوی است.
نماد چیست
در ادبیات صوفیانه، سلطان طریقت نماد انسان کامل، عقل کل، و اقتدار معنوی (در برابر قدرت سیاسی دنیوی) است که روحش بر نفس اماره تسلط کامل یافته و مریدان را از تاریکی جهل به نور معرفت میرساند.
جمعبندی و توضیح کامل سلطان طریقت
ترکیب «سلطان طریقت» یک اصطلاح تخصصی و عمیق در حوزهٔ عرفان و تصوف اسلامی است. این عبارت ترکیب دو واژه عربی است؛ «سلطان» که به معنی قدرت، چیرگی و برهان قاطع است و «طریقت» که به مسیر سیر و سلوک معنوی و تزکیه نفس اشاره دارد. در نتیجه، سلطان طریقت به پادشاه اقلیم روح، قطب زمان و بالاترین مرشد یک سلسله صوفیانه گفته میشود که فرمانروایی بر دلها دارد.
کاربرد واژه سلطان برای پیران طریقت، نشاندهنده باور صوفیان به این نکته است که پادشاهی واقعی، حکومت بر تخت و تاج دنیوی نیست، بلکه هدایت انسانها در مسیر حقیقت است. این اصطلاح به طور کامل در قرآن نیامده است، هرچند که واژههای سلطان (به معنی حجت و برهان) و طریقه (به معنی راه و مذهب) به صورت جداگانه در آیات قرآن کریم به کار رفتهاند.