یعنی چه
این کلمه یک ترکیب عربی شامل اسم جمع مکسر (ألسنة) و ضمیر متصل (کم) است که در متون دینی و ادبی فارسی نیز به کار میرود و به عضو فیزیکی زبان یا زبان گفتاری اشاره دارد.
تلفظ
این واژه با فتحه روی همزه و لام ساکن، کسره روی سین و نون، فتحه روی تاء و ضمه روی کاف خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش خودِ واژه هفتحرفی «السنتکم» یا ریشههای آن است.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی فصیح به عنوان ترکیب اضافه (اسم و ضمیر) شناخته میشود.
به فارسی
در برگردان متون قرآنی و عربی به فارسی، این واژه را به صورت روان به زبانها یا لهجههای شما ترجمه میکنند.
در قرآن
شاخصترین کاربرد آن در آیه «وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ» است که تنوع زبانها و رنگهای انسانها را از نشانههای الهی میداند. همچنین در آیه ۱۱۶ سوره نحل به کارکرد گفتاری زبان اشاره دارد.
نماد چیست
در بافتار ادبی و قرآنی، این واژه نمادی از تکثر و تنوع زیستی و فرهنگی بشریت و همچنین ابزاری برای درک عظمت آفرینش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل السنتکم
واژه «السنتکم» یک اصطلاح اصالتاً عربی و قرآنی است که از ریشه ثلاثی مجرد «ل س ن» مشتق شده است. این کلمه از نظر ساختاری ترکیبی از «ألسنة» (جمع مکسر لسان به معنی زبانها) و ضمیر مخاطب «کم» (شما) است که در مجموع معنای «زبانهای شما» را افاده میکند. کاربرد این واژه در زبان فارسی بیشتر عاریتی بوده و در متون دینی، تفاسیر قرآنی و ادبیات کلاسیک به چشم میخورد.
شهرت اصلی این کلمه به دلیل حضور در آیه ۲۲ سوره مبارکه روم است، جایی که خداوند اختلاف زبانها و رنگهای انسانها را به عنوان نشانهای از قدرت و حکمت خود معرفی میکند. از این رو، واژه مذکور در فرهنگ اسلامی بار معنایی عمیقی دارد و فراتر از یک عضو فیزیکی، به مفهوم هویت، گویش و ابزار ارتباطی جوامع بشری اشاره دارد.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این واژه با شمارش دقیق ۷ حرف، به عنوان یک لغت مذهبی و قرآنی مطرح میشود. شناخت این واژه به درک بهتر مفاهیم آیات الهی و متون کهن ادب فارسی کمک شایانی میکند.