بی ردا یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی ردا

واژهٔ «بی‌ردا» یک صفت مرکب پیشوندی در زبان فارسی است که از نگاه لغوی به معنای نداشتن جبه، عبا، یا هرگونه بالاپوش بیرونی است. این کلمه با ترکیب پیشوند نفی فارسی و یک اسم عربی ساخته شده و املای روان آن در زبان فارسی بدون همزهٔ پایانی ثبت می‌شود.

در قلمرو فرهنگ و ادبیات فارسی، به ویژه در اشعار عرفانی و صوفیانه، بی‌ردا بودن فراتر از یک پوشش ظاهری تعبیر می‌شود. ردا در این بستر نمادی از مقام، جاه، زهد ریایی و دلقِ مرشدی است؛ بنابراین، بی‌ردا بودن کنایه از تجرد، یکرنگی، سادگی، رهایی از تعلقات دنیوی و فروتنی اختیاری است که فرد در آن خود را از عناوین و تزویرهای اجتماعی عریان می‌کند.