یعنی چه
جفر و جامعه در اصطلاح علوم اسلامی و شیعی، به دو کتاب یا صحیفهٔ گرانبها از ودایع امامت اشاره دارد که منسوب به حضرت علی (ع) است. «جفر» مکتوبی است حاوی دانشهای رمزی، حوادث آینده و علوم خفیه که بر پوست حیوان نگاشته شده و «جامعه» صحیفهای طولانی شامل تمامی احکام حلال و حرام و نیازهای فقهی و حقوقی بشر است که با املای پیامبر (ص) و خط امام علی (ع) تدوین شده است.
تلفظ
کلمه اول با فتح جیم و سکون فاء به صورت «جَفْر» و کلمه دوم با کسر عین به صورت «جامِعَه» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ ترکیب «جفر و جامعه» (۹ حرفی) یا هرکدام از بخشهای آن به صورت جداگانه باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مکتوبات از واژگان اصطلاحی شفاهی و برای علم جفر از عباراتی مانند Lettrism یا Occult science of letters استفاده میشود.
به فارسی
ترجمه تحتاللفظی و فارسی این عبارات ترکیبی از «بزغاله/پوست چرمی» (جفر) و «گردآورنده/فراگیر» (جامعه) است که در مفهوم به «کتاب اسرار حوادث» و «دانشنامه جامع احکام شرعی» برمیگردد.
در قرآن
اصطلاح «جفر و جامعه» به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در متن قرآن کریم کاربرد ندارد و ریشه تخصصی آن کاملاً در ادبیات حدیثی، روایات امامان شیعه (به ویژه امام صادق ع) و مباحث کلامی دیده میشود.
نماد چیست
این دو مکتوب در فرهنگ دینی نماد مشروعیت علمی الهی، دانش پنهان معصومین و کامل بودن احکام دین هستند. جفر نماد رمزگشایی از حوادث آینده و علوم خفیه، و جامعه نماد شمولیت فقه اسلامی است.
جمعبندی و توضیح کامل جفر و جامعه
اصطلاح «جفر و جامعه» نشاندهنده دو منبع علمی و میراث گرانبها در سنت روایی شیعه است که به امام علی (ع) منسوب است. جفر در لغت به معنای پوست یا بزغاله است و در اصطلاح به کتابی رمزی اشاره دارد که حوادث جهان و مقدرات در آن ثبت شده است؛ تداول عامه نیز آن را با علم حروف و اعداد (علوم غریبه) پیوند داده است. در مقابل، جامعه مکتوبی فراگیر است که تمام جزئیات احکام حلال و حرام را در خود جای داده است.
این دو اثر بر اساس روایات، دست به دست میان ائمه اطهار منتقل شده و هماکنون به عنوان نشانههای امامت در اختیار امام زمان (عج) قرار دارند. اگرچه این واژهها در قرآن کریم ذکر نشدهاند، اما در احادیث بر اهمیت آنها به عنوان مظهر جامعیت دین و علم لدنی معصومین تاکید شده است، هرچند میان دانشمندان اسلامی درباره جزئیات تاریخی و سندیت قطعی آنها تفاوت دیدگاه وجود دارد.