یعنی چه
واژه «خِرَد» (با کسره) به معنی عقل، اندیشه، دانش و قوهٔ تشخیص است. واژه «خُرْد» (با ضمه) به معنی کوچک، ریز، جزئی و اندک به کار میرود. اما واژه «خورد» (با واو معدوله) بن ماضی از فعل خوردن و به معنی بلعیدن، تناول کردن و مصرف کردن است و گاهی در متون قدیمی به جای خُرد نیز نوشته شده است.
جمله سازی
تلفظ
کلمه خِرَد با فتح خاء و کسر راء تلفظ میشود (Xerad)؛ کلمه خُرْد با ضم خاء و سکون راء و دال تلفظ میشود (Xord)؛ فعل خورد نیز علیرغم نوشتن واو، دقیقاً مانند خُرد تلفظ میگردد (Xord).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی که با عقل، کوچکی یا خوردن مرتبط هستند هدایتگر این پاسخ هستند. عبارت کامل «خرد و خورد» دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
بسته به اینکه کدام واژه مد نظر باشد، برگردان انگلیسی آن متفاوت خواهد بود.
به عربی
در زبان عربی برای هر یک از این مفاهیم لغات کاملاً مجزایی وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل خرد و خورد
در زبان فارسی، واژههای «خِرَد»، «خُرْد» و «خورد» از نظر ظاهری شباهتهایی دارند اما میدان معنایی آنها کاملاً مستقل است. «خِرَد» همان اندیشه، بینش و عقل است که در ادبیات حماسی و فلسفی ایران جایگاه والایی دارد. در مقابل، «خُرْد» صفت است و به هر چیز ریز، کوچک و کمارزش مادی اشاره دارد.
از سوی دیگر، «خورد» یک فعل است که از مصدر خوردن میآید و دلالت بر بلعیدن و تناول کردن دارد. گاهی در املای روزمره، افراد به اشتباه ترکیباتی مانند «خرد کردن» (ریز کردن) را به صورت «خورد کردن» مینویسند که از نظر دستور زبان فارسی نادرست است. شناخت تفاوت این واژهها به حفظ اصالت نگارش کمک میکند.