یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی یک نام رسمی و استاندارد نیست، بلکه به عنوان یک برچسب عامیانه و توصیفی برای اشاره به ساز سنتی «شامیسن» (Shamisen) ژاپن به کار میرود که از نظر ساختار زهی و کاسه طنینانداز، شباهتهایی به خانواده سازهایی چون تار و سهتار ایرانی دارد.
تلفظ
ترکیب وصفی متشکل از «تار» (با واجمیانجی کسره اضافه) و «ژاپنی» که به صورت روان و با تکیه بر هجای آخر تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جداول کلمات متقاطع، اگر به عنوان راهنما از عبارت «تار ژاپنی» استفاده شود، بسته به تعداد خانهها پاسخ اصلی خود عبارت «تار ژاپنی» (۸ حرف) یا نام اصلی ساز یعنی «شامیسن» (۵ حرف) است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این مفهوم از نام اصیل و ژاپنی آن یعنی Shamisen استفاده میشود و در متون تخصصی سازشناسی به عنوان یک لوت سه سیمه ژاپنی توصیف میگردد.
به فارسی
معادلهای دقیقتر و رایجتر این عبارت در مستندات موسیقی فارسی، واژه وامگرفته شده «شامیسن» یا اصطلاح توصیفی «سهتار ژاپنی» است که تعداد سیمهای آن را دقیقتر بازگو میکند.
نماد چیست
این ساز در فرهنگ ژاپن نماد اصالت هنری، موسیقی سنتی (گایکی) و همنوازی در هنرهای نمایشی معروفی چون کابوکی و بونراکو است که انتقالدهنده حس نوستالژی، فضاسازی تاریخی و بیان احساسات عمیق داستانی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تار ژاپنی
عبارت «تار ژاپنی» در زبان و ادبیات رسمی فارسی یا واژهنامههای معتبری نظیر دهخدا و معین به عنوان یک لغت مستقل ثبت نشده است. این ترکیب در واقع یک برگردان توصیفی و عامیانه از سوی فارسیزبانان برای معرفی ساز سنتی و پرطرفدار ژاپن یعنی «شامیسن» (Shamisen) است. از آنجا که این ساز دارای سه سیم بوده و با زخمه نواخته میشود، در ساختار ذهنی کاربران با سازهایی نظیر تار و سهتار مقایسه شده است.
در دایرةالمعارفهای موسیقی، این ساز با بدنه مستطیلشکل و گردن بلندش شناخته میشود که ریشه در ساز چینی «سانسیان» دارد. بنابراین هنگام مواجهه با این عبارت در متون یا جداول، باید توجه داشت که اشاره مستقیم آن به فرهنگ موسیقایی ژاپن و ساز شامیسن است و یک ساز مستقل به نام تار در کشور ژاپن وجود خارجی ندارد.