یعنی چه
واژه مَغفول به معنی امر یا چیزی است که از آن غفلت شده، مورد توجه قرار نگرفته، فراموش شده یا از نظرها دور مانده است. این کلمه برای توصیف موضوعات، حقوق یا تکالیفی به کار میرود که با وجود اهمیتشان، به کلي رها یا فرعی شمرده شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَغْفُول (فتحه روی میم، سکون روی غین و ضمه کشیده روی فاء) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «فراموش شده»، «نادیده گرفته شده» یا «رها شده»، کلمه ۵ حرفی «مغفول» یا واژههای جایگزین آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم مغفول در زبان انگلیسی، رایجترین و دقیقترین واژهها کلمات neglected و overlooked هستند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب «المغفول عنه» یا واژههای هممعنی مانند «المهمل» برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه شامل مواردی چون «فراموششده»، «فروگذاشته»، «نادیدهگرفتهشده» و «از یاد رفته» است که به خوبی معنای آن را منتقل میکنند.
در قرآن
خود واژه «مغفول» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما مشتقات و همخانوادههای دیگرِ ریشه آن بارها استفاده شدهاند. به عنوان نمونه، کلمه «غافلون» در آیه ۱۳۶ سوره اعراف و فعل «أَغْفَلْنَا» در آیه ۲۸ سوره کهف (...وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِکْرِنَا...) به چشم میخورد که نشاندهنده کاربرد وسیع این ریشه مفهومی در ادبیات قرآنی است.
جمعبندی و توضیح کامل مغفول
واژه «مغفول» اسم مفعول از ریشه عربی «غ ف ل» است و در ادبیات فارسی و متنهای تحلیلی، اجتماعی و اخلاقی کاربرد زیادی دارد. این کلمه زمانی به کار میرود که بخواهیم به یک جنبه، حق، یا مسئله مهم اشاره کنیم که علیرغم اهمیت ساختاریاش، از دیدهها پنهان مانده و به شایستگی به آن پرداخت نشده است.
استفاده از ترکیبهایی مثل «امر مغفول» یا «مغفول واقع شدن» در نقدها و بررسیهای تخصصی، به منظور جلب توجه مخاطبان به زوایای تاریک و فراموششده یک موضوع است تا زمینه بازنگری و اصلاح آن فراهم شود.