یعنی چه
این واژه در عربی کلاسیک به معنی جرعهای از مایع یا پاشش ناگهانی آن است، اما در اصطلاح پزشکی و عامیانه معاصر به ویژه در لهجه مصری به معنای تاری دید و سیاهی رفتن چشم به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت اَلْزَغْلَلَه تلفظ میشود که یک مصدر رباعی مجرد از ریشه زغلل است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی با ریشه عربی به معنی تار شدن چشم یا خیره شدن نظر شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون پزشکی و علمی انگلیسی، معادل دقیق این واژه برای حالت تاری چشم Blurred vision است.
به عربی
خود واژه در اصل عربی است، اما در عربی فصیح امروزی برای بیان این حالت از عبارات تشوش الرؤية نیز استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل تاری دید، تار شدن چشم، سیاهی رفتن چشم و خیره شدن نگاه هستند.
نماد چیست
این کلمه نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در کاربردهای پزشکی و روزمره نماد خستگی شدید چشم، افت قند خون، یا ضعف و حالتهای گذرا و لحظهای است.
جمعبندی و توضیح کامل الزغلله
واژه الزغلله یک مصدر عربی از ریشه رباعی زغلل یا ثلاثی ز-غ-ل است که اصالتاً در زبان عربی فصیح و کلاسیک به معنای خروج ناگهانی، پاشش مایعات یا نوشیدن یک جرعه مایع به کار میرفته است. با این حال، در زبان عربی معاصر، به ویژه در لهجه عامیانه مصری و متون پزشکی عربی، کاربرد متفاوتی یافته است.
امروزه این واژه به طور گسترده به معنای تاری دید، سیاهی رفتن چشم و عدم وضوح تصاویر (زغللة العين) استفاده میشود. در فرهنگهای لغت فارسی مانند دهخدا نیز به معنای خیره کردن نظر به کار رفته است. این کلمه در قرآن کریم نیامده و یک واژه اصیل فارسی به شمار نمیرود.