یعنی چه
مرتجا در اصل یک صفت مفعولی از ریشه عربی «رجاء» است و به معنی شخص یا امری است که مورد انتظار، آرزو و امید قرار گرفته است. این واژه در متون کلاسیک و ادبی به عنوان پناهگاه یا مایهٔ امید نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با ضمه ميم، فتح تاء و فتح جيم خوانده میشود و در اصل با الف مقصوره (مرتجى) نگاشته میشده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند مرتجا، مرجو و مأمول به عنوان پاسخ برای راهنمای «مورد امید» یا «امید داشته شده» کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق معنای مرتجا در زبان انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که نشاندهنده چشمداشت مثبت و انتظار تحقق یک امر هستند.
به عربی
این واژه مستقیماً از زبان عربی وارد فارسی شده و اسم مفعول از ریشه (ر ج و) در باب افتعال است.
در قرآن
خود کلمه «مرتجا» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما همخانوادههای آن از ریشه «رجاء» بارها به کار رفتهاند. برای نمونه واژه «مَرْجُوًّا» در آیه ۶۲ سوره هود به معنی «مایه امید» درباره حضرت صالح (ع) استفاده شده است.
نماد چیست
در متون ادبی و عرفانی، مرتجا به عنوان نمادی برای اشاره به خداوند، پیر مغان یا حقیقت غایی به کار میرود که انسان تمام امید و آرزوی خود را به او میبندد و در سختیها به او پناه میبرد.
جمعبندی و توضیح کامل مرتجا
واژه «مرتجا» یک صفت مفعولی با ریشه عربی است که به معنای «مورد امید و انتظار» یا «کسی که به او امید بستهاند» در زبان و ادبیات فارسی به کار میرود. این کلمه از ریشه «رجاء» ساخته شده و در متون کهن، کتابی و اشعار کلاسیک کاربرد فراوانی دارد.
اگرچه این واژه در گفتگوهای روزمره و عامیانه امروز جایگاه چندانی ندارد، اما در ادبیات عرفانی و نیازمندیهای مذهبی به عنوان پناهگاه، ملجأ و مقصود نهایی از آن یاد میشود. دانستن معنای آن به درک بهتر عبارات ادیبانه و همچنین حل جدولهای کلمات متقاطع کمک شایانی میکند.