یعنی چه
این واژه صیغه سوم شخص مفرد ماضی ساده از مصدر «بربودن» است که از ترکیب پیشوند تأکیدی «بر-» و فعل «ربود» ساخته شده است. این کلمه به معنای ربودن ناگهانی، دزدیدن، مغلوب کردن یا در ادبیات به معنای دل باختن و مجذوب و شیفته کردن کسی به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرفی است و معمولاً با راهنماهایی نظیر «دزدید»، «با عجله کشید و برد» یا «ربود» هدایت میشود.
به انگلیسی
با توجه به زمان گذشته فعل، معادلهای انگلیسی آن در حالت ماضی به کار میروند که بسته به متن، معنای دزدیدن فیزیکی یا شیفته کردن را میدهند.
به عربی
در زبان عربی افعالی که بر گرفتن ناگهانی، سرقت یا سلب مالکیت در زمان گذشته دلالت دارند، به عنوان معادل این واژه شناخته میشوند.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و روان این واژه شامل ربودن، از دست کسی درآوردن، دزدیدن، سلب کردن و در مفاهیم عرفانی و عاشقانه به معنای از خود بیخود کردن و دل ربودن است.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک فعل حرکتی نماد تصویری مستقلی در فرهنگ عامه ندارد؛ اما مفهوم آن در ادبیات نماد تغییر ناگهانی سرنوشت، جدایی اجباری، دستبرد روزگار و همچنین جذبه و کشش شدید عاطفی (دلربایی) است.
جمعبندی و توضیح کامل بربود
واژه «بربود» یک اسم مستقل یا کلمه غریب نیست، بلکه ساختار فعلیِ زمان گذشته (سوم شخص مفرد ماضی ساده) از مصدر «بربودن» در زبان فارسی است. این کلمه از ترکیب پیشوند تأکیدی یا زینتی «بر-» همراه با فعل «ربود» (از ریشه کهن اوستایی و پهلوی) تشکیل شده و برای تأکید بر شدت، سرعت یا قطعیت عملِ ربودن به کار میرود.
در متون کلاسیک فارسی و دیوان شاعران بزرگ نظیر حافظ شیرازی، این واژه هم در معنای مادی آن یعنی دزدیدن، قاپیدن و با عجله بردن مال یا شیء به کار رفته و هم در معنای کنایی و استعاری به معنای شیفته کردن، دل ربودن و مجذوب ساختن استفاده شده است؛ مانند دستبرد ناگهانی روزگار که دارایی انسان را با خود میبرد.
این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان معادل دزدیدن یا سلب کردن مد نظر قرار میگیرد. با وجود داشتن معادلهای دقیق در زبانهای انگلیسی و عربی، ساختار قرآنی مستقیمی با این لفظ فارسی وجود ندارد، هرچند افعالی با ریشههای هممعنا در قرآن یافت میشوند.