یعنی چه
غلظه در لغت به معنای ضخامت، ستبری و کلفتی در اجسام است و در مفهوم رفتاری و اخلاقی به معنای تندخویی، سرسختی، شدت عمل و خشونت در برابر نرمی و لطافت به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس ریشه عربی آن به صورت غِلْظَة (با کسر غین و سکون لام) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه غلظه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون درشتی، ستبری، خشونت و سرسختی کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم غلظه در انگلیسی بسته به سیاق متن از واژگان معادل شدت، خشونت یا ضخامت استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان دقیقاً به معنای صلابت، خشونت رفتاری و تندخویی در مقابل رفق و نرمی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل درشتی، ستبری، کلفتی (در ابعاد فیزیکی) و سنگدلی، تندخویی و سرسختی (در ابعاد رفتاری) هستند.
در قرآن
این واژه به صورت «غِلْظَةً» در آیه ۱۲۳ سوره توبه آمده است: «وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً» که به ضرورت نشان دادن صلابت، استواری و نفوذناپذیری مؤمنان در برابر دشمنان اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل غلظه
واژه «غلظه» اصالتاً یک مصدر عربی (غِلْظَة) است که در زبان فارسی معیار به صورت مستقل کمتر رایج است و بیشتر مشتقات آن مانند «غلظت» (به معنی چگالی یا متراکم بودن) و «غلیظ» (به معنی ستبر و کثیف) به کار میروند. این کلمه در اصل لغت، نقطه مقابل نازکی، رقت و نرمی است.
در مفاهیم اخلاقی و قرآنی، غلظه دو رویه دارد؛ در وجه منفی به معنای قساوت قلب، سنگدلی و تندخویی با مردم است که ناپسند شمرده میشود، اما در وجه مثبت و حماسی، به معنای صلابت، اقتدار، شجاعت و نفوذناپذیری در برابر دشمنان و بیگانگان در میدان نبرد است.
در کاربردهای عمومی و سرگرمی نظیر جدول کلمات متقاطع، این واژه چهار حرفی به عنوان معادل دقیق کلماتی چون درشتی، ستبری، سختی و خشونت شناخته میشود و تکیه بر جنبه فیزیکی و رفتاری سفتوسخت بودن دارد.