یعنی چه
واژه نزغه در اصل به معنی سیخ زدن یا تازیانه زدن به پهلوی حیوان برای حرکت است که به صورت مجازی در مفهوم وسوسههای شیطانی، تحریک به بدی و برهمزدن رابطه میان افراد به کار میرود.
در جدول
این کلمه با ۴ حرف در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان هممعنی وسوسه، تحریک یا طعنه پرسیده میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی از عبارات مربوط به وسوسه شیطانی یا تحریک به کار شر استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از ماده «ن ز غ» به معنی ایجاد فساد و دشمنی میان مردم مشتق شده است.
به ترکی
در زبان ترکی با توجه به بافت متن، معادلهای مربوط به تحریک کردن به درگیری یا وسوسه برای آن به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و مترادفهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون نخسه، خَست، دغلکاری، افساد و انگیزش به شر هستند.
جمعبندی و توضیح کامل نزغه
واژه «نزغه» یک وامواژه با ریشه اصیل عربی و قرآنی است که در متون کهن ادبی و دینی فارسی به چشم میخورد. معنای لغوی و اولیه آن به اشاره، نیش یا سیخ زدن به پهلوی چارپایان برمیگردد، اما در کاربرد مجازی و رایج خود، دقیقاً به معنای وسوسه، محرکهای شیطانی و جرقههای پنهانی برای ایجاد تفرقه، دشمنی و فساد میان انسانهاست.
این کلمه در قرآن کریم نیز در قالب همخانوادههایش (مانند نزغ) برای توصیف فتنهانگیزیهای شیطان و تفرقهافکنی میان برادران استفاده شده است. در فرهنگ معنوی و نمادین، نزغه نشاندهنده یک جرقه یا واقعه کوچک اما به شدت مخرب است که اگر جلوی آن گرفته نشود، میتواند صلح، آشتی و پیوندهای انسانی را به کلی نابود سازد.