البب یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل البب

واژه «البب» یک واژه چهار حرفی با ریشه عربی از ماده (ل ب ب) است که در لغت‌نامه‌های معتبری همچون دهخدا و منتهی‌الارب به عنوان صورت جمعِ کلمه «لُبّ» به معنی عقل‌ها، خردها و مغزها معنا شده است. این واژه در زبان فارسی امروز به صورت مستقل کاربرد رایجی ندارد و بیشتر در متون کهن ادبی، فلسفی یا لغوی به چشم می‌خورد.

اگرچه خود این ساختار نوشتاری در قرآن کریم یافت نمی‌شود، اما ارتباط وثیقی با مفهوم قرآنی دارد؛ چرا که واژه هم‌خانواده و جمع دیگر آن یعنی «الألباب» بارها در قالب ترکیب «أولو الألباب» برای ستایش خردمندان حقیقی و ژرف‌نگر استفاده شده است. همچنین تعبیر «بنات الألبب» در ادبیات عرب و مراجع لغوی به رگ‌های دل اشاره دارد که مایه احساسات و مهربانی انسان هستند.

در مجموع، این کلمه دلالت بر هر چیز خالص، باطنی و ارزشمند دارد؛ خواه این جوهر درونی عقل خالص انسان باشد و خواه مغز مغذی درون یک میوه یا دانه، و در ادبیات نمادی از حقیقت پیراسته و عاطفه عمیق قلبی است.