یعنی چه
تفسیر خسروی یک واژهٔ لغوی مستقل نیست، بلکه نام خاصِ یک کتاب تفسیر قرآن ۸ جلدی به زبان فارسی است. این اثر توسط علیرضا میرزا خسروانی (از شاهزادگان قاجار) بین سالهای ۱۳۱۸ تا ۱۳۳۹ شمسی با هدفی هدایتگرانه و به بیانی ساده، روان و قابل فهم برای عموم مردم نگارش شده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «تَفسیر» (بر وزن تَفعیل) و «خُسرَوی» (منسوب به خُسرو) تشکیل شده است و به صورت اضافهٔ بیانی یا انتسابی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش «تفسیر فارسی قرآن اثر علیرضا میرزا در دوره قاجار» واژهٔ ۱۰ حرفی «تفسیر خسروی» است.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی و کتابخانهای، این اثر با نام لاتین Tafsir Khosravi یا به صورت توصیفی کلمنتاریِ خسروی شناخته میشود.
به فارسی
به عنوان یک نام خاص، برگردان لغوی ندارد اما میتوان آن را با عباراتی چون «تفسیر روان و عامهفهم قرآن» یا «شرح خسروانی آیات قرآن» توصیف کرد.
در قرآن
عبارت «تفسیر خسروی» در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشهٔ واژهٔ «تفسیر» (ف-س-ر) تنها یکبار در آیه ۳۳ سوره فرقان به صورت «وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا» به کار رفته است. واژه خسروی نیز در قرآن کاربردی ندارد.
نماد چیست
این عبارت دلالت نمادینِ اسطورهای یا ادبی ندارد، اما در حوزه علوم قرآنی، نماد و نمونهای از تفاسیر شیعی، سادهنویس و دور از پیچیدگیهای فلسفی و کلامی سنگین برای استفادهٔ تودهٔ مردم به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تفسیر خسروی
«تفسیر خسروی» بر خلاف تصور اولیه، یک واژه یا اصطلاح لغوی مستقل نیست، بلکه نام یک اثر ارزشمند مذهبی و کتاب تفسیر قرآن ۸ جلدی به زبان فارسی است. این کتاب در اواسط قرن چهاردهم هجری (بین سالهای ۱۳۱۸ تا ۱۳۳۹ شمسی) توسط «علیرضا میرزا خسروانی» که از شاهزادگان دوره قاجار و نویسندگان مذهبی بود، به رشته تحریر درآمده است.
هدف اصلی نویسنده از نگارش این اثر، فراهم آوردن شرحی روان، ساده و عامهفهم از آیات قرآن کریم بوده تا عموم فارسیزبانان بدون نیاز به تسلط بر مباحث پیچیدهٔ عربی، کلامی و فلسفی بتوانند از هدایت قرآن بهرهمند شوند. ریشهٔ بخش اول این نام (تفسیر) عربی و به معنای روشن ساختن است و بخش دوم (خسروی) ریشه در زبانهای ایرانی باستان دارد و به نام خانوادگی مؤلف اشاره میکند.