یعنی چه
رصافی یک صفت نسبی در زبان عربی است و به کسی یا چیزی اشاره دارد که به «رصافه» منسوب باشد. رصافه نام محلهٔ مشهوری در بغداد و همچنین مناطقی تاریخی در شام، اندلس و واسط بوده است.
تلفظ
این واژه با فتح رِ (رَ) و الف مدی تلفظ میشود: رَصافی.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل به عنوان صفت نسبی یا اشاره به معروف رصافی، خود واژهٔ «رصافی» با ۵ حرف است.
به انگلیسی
برای نگارش این واژه یا اشاره به نسبت جغرافیایی آن در زبان انگلیسی از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم این صفت نسبی در زبان فارسی با افزودن یای نسبت فارسی به صورت «رصافهای» یا عبارت «اهل رصافه» بیان میشود.
نماد چیست
این واژه به دلیل پیوند با نام «معروف الرصافی»، شاعر بزرگ و بیدارگر معاصر عراق، در ادبیات مدرن به عنوان نماد ایستادگی، بیداری اسلامی، شعر اجتماعی و مبارزه با استعمار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل رصافی
واژهٔ رصافی در اصل یک صفت نسبی عربی مأخوذ از ریشهٔ «ر ص ف» است. این ریشه در لغت به معنای چیدن منظم سنگها در کنار یکدیگر و ساختن بنای محکم و استوار است که کلماتی مانند رصیف (پیادهرو/اسکله) و مرصوص (استوار) نیز از آن مشتق شدهاند. رصافه نام چندین منطقه و محلهٔ مهم تاریخی در جهان اسلام از جمله بغداد و شام بوده است و رصافی به ساکنان یا منسوبان این مناطق اطلاق میشد.
در تاریخ و ادبیات معاصر، این واژه بیش از هر چیز یادآور «معروف الرصافی»، شاعر، روزنامهنگار و مصلح اجتماعی برجستهٔ اهل عراق است. او به دلیل سرودن اشعار میهنپرستانه و بیدارگرانه ضد استعمار و دفاع از حقوق محرومان و زنان، جایگاه ویژهای در ادبیات عرب دارد؛ از این رو، کلمهٔ رصافی در فضاهای فرهنگی و ادبی به نمادی از آزادیخواهی و تعهد اجتماعی تبدیل شده است.