یعنی چه
واژه «دیدار» به معنی دیدن، چشمانداز، چهره و حضور یافتن نزد کسی است. واژه «ملاقات» نیز به معنای روبرو شدن دو نفر با یکدیگر، برخورد کردن و عیادت است. این ترکیب در کل به معنای دیدن و حضور یافتن نزد کسی جهت گفتگو، عیادت یا امور رسمی است.
تلفظ
واژه دیدار با کسر دال اول (دِیدار) و واژه ملاقات با ضم میم (مُلاقات) تلفظ میشود.
در جدول
این ترکیب واژگانی در جدولهای کلمات متقاطع بر اساس تعداد حروف خواستهشده به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به رسمی یا دوستانه بودن دیدار، از واژههای متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
واژه ملاقات خود از ریشه عربی «لقی» مشتق شده و در باب مفاعله به کار رفته است.
در قرآن
ترکیب «دیدار و ملاقات» به صورت مستقیم در متن قرآن نیست، اما ریشه «لقی» کاربرد وسیعی دارد. از جمله تعابیری چون «لقاء الله» به معنی روبرو شدن با بازگشت به سوی خدا (آیه ۱۱۰ سوره کهف) و «یوم التلاق» به معنی روز ملاقات و رستاخیز (آیه ۱۵ سوره غافر) در قرآن آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل دیدار و ملاقات
ترکیب واژگانی «دیدار و ملاقات» از دو بخش پارسی اصیل و عربی تشکیل شده است. واژه دیدار ریشه در زبان پهلوی و ایرانی کهن دارد که از بن «دیدن» ساخته شده، در حالی که ملاقات از ریشه سه حرفی «لقی» در زبان عربی برآمده است. این دو واژه در کنار هم مفهوم حضور، عیادت و پایان یافتن دوری را به شکلی کامل و رسا بیان میکنند.
در ادبیات فارسی و عرفانی، دیدار و ملاقات مظهر پایان هجران و رسیدن به وصال و آرامش نهایی است. همچنین در متون دینی و قرآنی، مفاهیم همخانواده با ملاقات نظیر لقاء الله، به سیر معنوی انسان و بازگشت به سوی پروردگار اشاره دارد که اهمیت مفهومی این واژه را دوچندان میکند.