یعنی چه
واژه زوردار در زبان فارسی به معنای دارنده نیرو و قدرت مادی یا فیزیکی است. این صفت علاوه بر اشاره به توانایی بدنی انسان یا حیوان، در زبان ادبی و محاورهای برای توصیف پدیدههای شدید و اثرگذار نیز به کار میرود؛ مانند باران زوردار (شدید) یا ضربه زوردار (محکم).
تلفظ
این واژه به صورت زُوردار (zordār) تلفظ میشود که از دو بخش «زور» (با ضمه روی حرف ز) و پسوند «دار» تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه زوردار به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «قوی»، «نیرومند» یا «صاحب قدرت» کاربرد دارد و طول پاسخ اصلی آن ۶ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم زوردار در زبان انگلیسی بسته به لحن متن از کلمات متفاوتی استفاده میشود که رایجترین آنها Powerful و Strong هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژههای Güçlü و Kuvvetli دقیقترین معادلها برای رساندن معنای صفت زوردار هستند.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین خالص فارسی برای این کلمه شامل مواردی چون نیرومند، توانا، پرتوان، مقتدر، زورمند و زورآور است که همگی مفهوم داشتن بنیه فیزیکی یا نفوذ بالا را میرسانند.
نماد چیست
این واژه نماد رسمی اسطورهای ندارد، اما در ادبیات عامه و ضربالمثلها کنایه و نمادی از قدرت مادی، غلبه بر ضعیف و گاه سلطهگری و ظالم بودن است؛ همانطور که در مَثل میگویند: «زوردار پول نمیخواهد، بیزور هم پول نمیخواهد».
جمعبندی و توضیح کامل زوردار
واژه «زوردار» یک صفت مرکب خالص و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «زور» (برگرفته از ریشه پهلوی zōr به معنای نیرو و قوت) و بن مضارع «دار» (از مصدر داشتن) ساخته شده است. این واژه در معنای حقیقی به فرد یا پدیدهای اشاره دارد که از توان جسمی و فیزیکی بالایی برخوردار است و در معنای مجازی نیز به عنوان مقتدر، مسلط یا شدید به کار میرود.
از نظر ساختاری این کلمه به دلیل سادگی و روانی، به عنوان وامواژه به برخی زبانهای همسایه مانند اردو و هندی نیز راه یافته است. در لغتنامههای شاخص فارسی نظیر دهخدا و معین، این کلمه صفت فاعلی مرکب قلمداد شده و مترادفات متعددی برای آن ذکر گردیده است.
در کاربردهای روزمره و ادبی، کلمه زوردار بار معنایی پرانرژی و مستحکمی دارد. این واژه را نباید با واژه عربی «زُور» که در قرآن به معنی دروغ و باطل آمده است اشتباه گرفت، چرا که زوردار فارسی کاملاً بر مدار قدرت، شدت و توانمندی معنا پیدا میکند.