یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی به معنای مبالغه کردن، پیازداغ چیزی را زیاد کردن و وارد کردن سخنان یا مطالب نامربوط و اضافی به داخل یک متن یا گفتار است؛ به طوری که سخن را بیهوده طولانی کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب در زبان فارسی بهصورت «لاشْ گُذاشْتَن» (lāš gozāštan) میباشد.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «لاش گذاشتن» با ۹ حرف است. از کلماتی مانند اغراق کردن، مبالغه یا حشو نیز میتوان به عنوان کلمات همجایگاه استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، عباراتی نظیر to ramble (طولانی کردن کلام و حاشیه رفتن) و to pad it (پر کردن متن با مطالب حشو) نزدیکترین معادلها هستند.
به عربی
در زبان عربی معادل دقیق ثابتی برای این اصطلاح محاورهای وجود ندارد اما مفاهیمی چون «المبالغة» (زیادهروی در بیان) و «الحشو» (کلام زاید) معنای آن را میرسانند.
به فارسی
معادلهای فارسی و بومی این اصطلاح شامل مواردی چون شاخوبرگ دادن به سخن، پرگویی، زیادهگویی، حاشیه رفتن و از اصل مطلب دور شدن است.
نماد چیست
این واژه یک اصطلاح عامیانه و فرهنگی در زبان فارسی است که نماد مادی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در مفهوم شناختی، نماد گفتار غیرمستند، حشو و نقد ساختار بینظم سخن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لاش گذاشتن
اصطلاح «لاش گذاشتن» یک تعبیر کنایی و محاورهای در زبان فارسی است که برخلاف تصور عموم، ارتباط مستقیمی با «لاشه» یا جسد ندارد. ریشهشناسی این واژه نشان میدهد که «لاش» در این ترکیب احتمالا دگرگونشده یا مخفف واژه عربی «لایش» به معنای جوف، میان یا لای چیزی است. بنابراین، لاش گذاشتن در اصل به معنای قرار دادن مطالب اضافی، بیهوده و حاشیهای در لابلای یک سخن یا متن است.
این اصطلاح بار معنایی منفی دارد و زمانی به کار میرود که فردی به جای پرداختن به اصل مطلب، به آن شاخوبرگ اضافی میدهد، اغراق میکند یا به اصطلاح عامیانه پیازداغ قضیه را زیاد میکند. در لغتنامهها مترادفهای این واژه را مبالغه، گزافهگویی و آب بستن به شعر یا متن دانستهاند که در مقابل اصطلاحاتی چون خلاصهگویی و ایجاز قرار میگیرد.