یعنی چه
این اصطلاح در ادبیات حقوقی به محل استقرار رسمی قاضی یا هیئت قضات در دادگاه اشاره دارد. کرسی دادگاه بیشتر یک مفهوم استعاری و کنایی از مقام، منصب، اقتدار و موقعیت قانونی شخص دادرسیکننده است که وظیفه مدیریت جلسه دادگاه و صدور احکام قضایی را بر عهده دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مجزا شامل «کُرسی» (با ضمه کاف)، «صَندلی» (با فتح صاد) و «دادگاه» (با سکون دال اول) است که در مجموع یک ترکیب وصفی-اضافی را در زبان فارسی تشکل میدهند.
در جدول
در جدولهای متقاطع این عبارت دقیقاً ۱۷ حرف دارد و پاسخ آن خودِ عبارت یا مفاهیم مترادفی چون مسند قضاوت است.
به انگلیسی
در اصطلاحات حقوقی کشورهای انگلیسیزبان، واژه Bench به طور گسترده به عنوان مجاز مرسل برای اشاره به کل نظام قضایی یا جایگاه رسمی قاضی دادگاه استفاده میشود.
به عربی
در متون حقوقی عربی از واژه منصة (به معنای سکو یا جایگاه بلند) یا کرسی برای اشاره به محل استقرار هیئت حاکمه دادگاه استفاده میگردد.
در قرآن
خود ترکیب «کرسی دادگاه» در قرآن کریم نیامده است. واژه «کُرسی» به تنهایی دو بار در قرآن (آیتالکرسی و سوره ص) استفاده شده که مفسران آن را کنایه از علم، تدبیر، پادشاهی و حاکمیت و داوری مطلق پروردگار بر جهان هستی میدانند و از این حیث با مفهوم معنوی عدالت و قضاوت پیوند دارد.
نماد چیست
این جایگاه نماد صریح اقتدار دادرسی و حاکمیت قانون است. در ادبیات و عرف حقوقی، تکیه زدن بر این کرسی به معنای دست یافتن به منصب قضاوت و داشتن صلاحیت رسمی برای فصل خصومت، اجرای عدالت و احقاق حقوق عامه است.
جمعبندی و توضیح کامل کرسی یا صندلی دادگاه
عبارت «کرسی یا صندلی دادگاه» تکلیفی فراتر از یک صندلی فیزیکی معمولی دارد و در حقیقت مسند دادرسی و جایگاه نمادین قاضی است. این اصطلاح ریشه در ترکیب واژه سامی کرسی (تخت یا نشیمن پایهدار) و واژه اصیل فارسی دادگاه (محل عدل و قانون) دارد که نشاندهنده ابهت، قدرت حاکمیت و مرجعیت قانونی برای دادرسی است.
در سیستمهای حقوقی جهان به ویژه کامنلا، این جایگاه با واژگانی نظیر نیمکت قضایی شناخته شده و ارزش و اعتبار رأی صادر شده را بازتاب میدهد. تکیه زدن بر این مسند، پذیرش مسئولیت سنگین اجرای عدالت اجتماعی بر پایه قوانین جاری کشور است.