یعنی چه
عبارت قوم و خویش در زبان فارسی به معنای بستگان، نزدیکان و کس و کاری است که از طریق رابطه خونی (نسبی) یا ازدواج (سببی) با یکدیگر پیوند دارند.
تلفظ
این ترکیب در زبان فارسی به صورت قَوم وَ خیش تلفظ میشود که واژه اول آن دارای ریشه عربی و واژه دوم دارای ریشه اصیل فارسی است.
در جدول
در بازیهای جدول کلمات، عبارت قوم و خویش به عنوان پاسخ برای طراحان مورد استفاده قرار میگیرد و دقیقاً دارای ۸ حرف است. واژههای مشابهی مانند فامیل یا بستگان نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای ترجمه این عبارت به زبان انگلیسی میتوان از واژههای رایج مربوط به اعضای خانواده، فامیل و بستگان استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به مفهوم قوم و خویش و نزدیکان یک فرد از کلماتی با ریشه قرابت، رحم و اهل استفاده میشود.
نماد چیست
مفهوم قوم و خویش در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی نماد مادی یا حیوانی ثبتشدهای ندارد، اما به عنوان نشانهای از همبستگی، حمایت اجتماعی، شبکه خویشاوندی و اصالت ریشهها و پیوندهای خونی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قوم و خویش
ترکیب «قوم و خویش» یکی از پرکاربردترین واژگان در فرهنگ و زبان فارسی برای توصیف پیوندهای خانوادگی است. این عبارت از دو جزء با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ «قوم» که واژهای عربی به معنای طایفه و گروه است و «خویش» که واژهای کهن و اصیل فارسی به معنای خود و نزدیکان است. ترکیب این دو با هم، مفهوم شبکه گسترده حمایتی و عاطفی اعضای یک خانواده را بازگو میکند.
در جامعهشناسی سنتی و فرهنگ ایرانی، قوم و خویش صرفاً یک رابطه حقوقی یا خونی ساده نیست، بلکه به عنوان نمادی از همبستگی، هویت مشترک و پشتوانه عاطفی و اجتماعی در فراز و نشیبهای زندگی نگریسته میشود. این واژه مفاهیمی چون فامیل، بستگان و ایل و تبار را در دل خود جای داده است.
به طور کلی، توجه به جایگاه قوم و خویش در لغتنامهها و ادبیات نشاندهنده اهمیت عمیق نهاد خانواده در میان ایرانیان است. در جدول کلمات نیز این ترکیب به خاطر تعداد حروف مشخص و همخانوادههای گوناگونش همواره مورد توجه طراحان قرار دارد.