یعنی چه
اهل ضلال در اصطلاح دینی و لغوی به گروه یا افرادی گفته میشود که از هدایت الهی و صراط مستقیم فاصله گرفته و در باور یا عمل دچار انحراف، بیراهگی و سرگردانی شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «اَهلِ ضَلال» (Ahle Zalāl) است که از دو واژه عربی «أهل» و «ضَلال» تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، عبارت «اهل ضلال» به عنوان پاسخ برای راهنمای «گمراهان» یا «بیراه شدگان» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به عربی
این عبارت اصالتاً ترکیبی عربی است. در زبان عربی معیار برای اشاره به این مفهوم از تعابیر «أهل الضلال» یا واژه قرآنی «الضالّون» استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب عبارتند از: گمراهان، بیراه شدگان، منحرفان، اهل باطل، کجروان و اهل ضلالت.
در قرآن
عین ترکیب «اهل ضلال» در قرآن نیامده است، اما ریشه و مشتقات آن (مانند الضالین، ضلال مبین) بیش از ۱۹۰ بار به کار رفتهاند؛ از جمله در آیه ۷ سوره فاتحه که به کجروان و کسانی که حقیقت را گم کردهاند اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات مذهبی، اهل ضلال نمادی از نابینایی دل (کوری باطن)، سرگردانی در ظلمات و تاریکی جهل، و سقوط در چاه کجروی به دلیل پیروی از هوای نفس یا وسوسههای شیطانی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اهل ضلال
ترکیب «اهل ضلال» یک اصطلاح دینی و قرآنی است که از ریشه عربی «ض ل ل» گرفته شده و به معنای خروج از مسیر درست، گم شدن و انحراف از حق و حقیقت است. این واژه در زبان فارسی برای توصیف افرادی به کار میرود که با وجود روشن بودن مسیر هدایت، کجروی و باطل را برگزیدهاند.
اگرچه خود این ترکیبِ دو کلمهای به این شکل در متن قرآن نیامده، اما مشتقات فراوان آن مانند «الضالین» و «ضلال مبین» بارها برای مرزبندی میان جبهه حق و باطل استفاده شدهاند. در فرهنگ و ادبیات، این مفهوم همواره در تقابل با «اهل هدایت» قرار دارد و بار معنایی آن ملازم با تاریکی، سرگردانی و دوری از نور معرفت است.