یعنی چه
واژه «لاطائل» در زبان فارسی برای توصیف گفتار، کردار یا ادعایی به کار میرود که هیچگونه فایده، اثر مثبت، یا منطقی در آن وجود ندارد و کاملاً بیارزش و پوچ است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با صدای کشیده «آ» در بخش اول و کسره روی حرف همزه و لام است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه لاطائل به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مضمون بیفایده، سخن بیهوده یا حرف پوچ استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور سخن بیهوده باشد یا کار بیفایده، میتوان از این معادلهای انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در عبارت معروف «لا طائل تحته» (هیچ فایدهای در زیر آن نیست) به وفور استفاده میشود.
در قرآن
خود واژه «لاطائل» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما مشتقات دیگر ریشه سه حرفی آن (ط و ل) مانند «ذِی الطَّوْلِ» (به معنی صاحب بخشش و احسان) در آیه ۳ سوره غافر ذکر شده است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، لاطائل یا جمع آن «لاطائلات» نمادی از بافتن سخنان بیارزش، اتلاف وقت با حرفهای پوچ و نقد کارهای بدون خروجی مفید است.
جمعبندی و توضیح کامل لاطائل
واژه «لاطائل» یک ترکیب عربی وارد شده به زبان فارسی است که از دو بخش «لا» (حرف نفی) و «طائل» (به معنی فایده، سود و توان) تشکیل شده و در لغت به معنای «بدون سود و فایده» است. این کلمه در منابع معتبر لغوی فارسی نظیر دهخدا، معین و عمید به عنوان صفت یا اسمی برای اشاره به سخنان یا کارهای بیهوده، مهمل، مزخرف و چرند ثبت شده است.
در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی، این واژه بیشتر در قالب عباراتی نظیر «سخنان لاطائل بافتن» یا به صورت جمع یعنی «لاطائلات» به کار میرود که کاربرد آن نقد مستقیم یاوهگویی و گفتارهای بیمحتوا است. اگرچه ریشه این کلمه در قرآن در معنای احسان و قدرت دیده میشود، اما خود ترکیب لاطائل کاربردی کاملاً دنیوی و ادبی در نقد بیهودگی دارد.