یعنی چه
این عبارت ترکیبی از «أفرس» (اسم تفضیل از ریشه فراست به معنی باهوشترین) و «الناس» (مردم) است. در اصطلاح به کسی گفته میشود که دارای بینش عمیق، درک سریع و حدس درست است و میتواند از روی ظاهر افراد، به باطن و نیت آنها پی ببرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عربی با لحاظ کردن قواعد ادغام و الف و لام خورشیدی، به صورت «اَ فْ رَ سُ نْ ن ا س» است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد و به عنوان معادل «تیزبینترین مردم» یا «بافراستترینها» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فراست و تیزبینی بالا از واژگانی چون discerning و insightful استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب مضاف و مضافالیه عربی است که از ریشه «ف ر س» مشتق شده است.
به فارسی
در برگردان دقیق روان به فارسی، این واژه به معنای فردی است که بالاترین درجه چشمخوانی، درونبینی و درک شهودی را میان انسانها داراست.
در قرآن
ترکیب «افرس الناس» به صورت مستقیم در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، مفهوم ریشهای آن یعنی اهل فراست و هوشمندان، در قالب واژه «متوسمین» در آیه ۷۵ سوره حجر ذکر شده که مفسران آن را به صاحبان فراست و تیزبینی معنا کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل افرس الناس
عبارت «افرس الناس» یک ترکیب وصفی و کنایی ارزشمند در ادبیات و متون اسلامی است که به معنای تیزبینترین، هوشیارترین و بافراستترین افراد در شناخت باطن و خصوصیات اخلاقی انسانهاست. این واژه در اصل از ریشه عربی «فراسه» میآید که به قدرت حدس صائب، روانشناسی تجربی و چهرهخوانی اشاره دارد.
اگرچه این ترکیب به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما در روایات تاریخی و تفاسیر قرآنی به کار رفته و به افرادی اشاره دارد که با دیدن نخستین نشانهها، به ماهیت واقعی یک شخص یا موقعیت پی بردهاند. در زبان فارسی و حل جداول، این اصطلاح به عنوان نمادی از بینش عمیق، بصیرت قلبی و صائبنظر بودن شناخته میشود.