یعنی چه
در اصطلاح موسیقیشناسی و نشانهشناسی، این واژه به تمامی پدیدهها، روایات، زمینههای فرهنگی، ایدئولوژیها یا تصاویری اطلاق میشود که خارج از فرم و متن صوتیِ محض اثر هستند، اما در خلق، درک و تفسیر آن قطعه نقش ایفا میکنند؛ مانند داستانی که یک موسیقی برنامهای روایت میکند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت روان و با کسر اضافه بین دو بخش انجام میشود: بِرون (خارج) + موسیقایی (مرتبط با موسیقی).
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول که به مفاهیم خارج از ساختار صوتی اثر اشاره دارند، واژه ۱۲ حرفی «برون موسیقایی» یا کلمه «غیرموسیقایی» به کار میرود.
به انگلیسی
این واژه تخصصی در زبان انگلیسی دقیقاً معادل Extramusical است که از پیشوند extra (فراتر/بیرون) و واژه musical (موسیقایی) ترکیب شده است.
به فارسی
این اصطلاح یک ترکیب نوظهور در زبان فارسی معاصر است که از واژه فارسی میانه «برون» و واژه وامگرفتهشدهٔ «موسیقی» (با ریشه یونانی) ساخته شده و معادلهایی چون غیرموسیقایی یا برونذاتی دارد.
نماد چیست
این مفهوم فاقد هرگونه نماد گرافیکی یا نشانهای خاص در خط نتنویسی سنتی است، اما در نقد هنر نماد و نشانهای از تاثیرات محیطی، ادبیات، سینما و عواطف انسانی بر ساختار صوتی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل برون موسیقایی
واژه «برونموسیقایی» یک اصطلاح تخصصی و مدرن در حوزه زیباییشناسی و نشانهشناسی موسیقی است که به تمام عناصر غیرصوتی پیوندخورده با یک اثر هنری اشاره دارد. در واقع، هنگامی که یک آهنگساز اثری را بر پایه یک شعر، یک نقاشی، یا یک رویداد تاریخی خلق میکند، آن محتوای بیرونی به عنوان بستر برونموسیقایی اثر شناخته میشود. در نقطه مقابل این مفهوم، «درونموسیقایی» یا موسیقی مطلق قرار دارد که در آن قطعه بدون تکیه بر هیچ داستان یا تصویر بیرونی، صرفاً بر اساس روابط ریاضی و فنی فواصل، ریتم و هارمونی جلو میرود.
بررسی ریشهشناختی نشان میدهد که این کلمه ترکیبی نو، از پیشوند فارسی «برون» و واژه واژهگزینیشده «موسیقایی» (که خود ریشهای یونانی دارد و از طریق عربی به فارسی راه یافته) پدید آمده است. کاربرد اصلی آن، تبیین نحوه ادراک شنونده و چگونگی انتقال مفاهیم انتزاعی از طریق اصوات است. این ویژگی به ویژه در دوره رمانتیک و در قالب «موسیقی برنامهای» به اوج خود رسید، جایی که هنر موسیقی تلاش میکرد تا مرزهای خود را بشکند و با ادبیات و هنرهای تجسمی پیوند برقرار کند.