یعنی چه
المشجب در اصل یک اسم ابزار عربی است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این واژه به معنای سازهای پایهدار (مانند سهپایه) یا میلهای از جنس چوب یا فلز است که برای آویختن لباس، کلاه، یا حتی نگهداری اسلحه در گذشته استفاده میشده است.
تلفظ
این کلمه با کسرهٔ میم و سکون شین و فتح جیم به صورت «اَلمِشْجَب» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «رختآویز یا چوبلباسی به عربی» که شش حرف داشته باشد، واژهٔ «المشجب» است.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است. در زبان عربی معاصر، علاوه بر المشجب، از واژه «شماعه» نیز برای چوبلباسی استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین و رایجترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی «رختآویز» و «چوبلباسی» هستند. در متون قدیمیتر تعابیری چون «علاقّه» یا «شجاب» نیز به کار رفته است.
در قرآن
بررسی منابع لغوی و قرآنی نشان میدهد که واژه «المشجب» یا مشتقات هممعنای آن در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند و یک واژه قرآنی محسوب نمیشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، این واژه نماد آویختن جامه یا اسلحه است. همچنین در اصطلاحات مدرن عربی، عبارت «علق القضية على المشجب» به عنوان نمادی برای تعلیق، بایگانی کردن یا به تعویق انداختن یک مسئله یا پرونده به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل المشجب
واژه «المشجب» یک اسم ابزار عربی از ریشه ثلاثی «ش ج ب» است که به ادبیات و لغتنامههای فارسی نیز راه یافته است. معنای اصلی و دقیق آن، هر نوع سازه، سهپایه یا میله چوبی و فلزی است که برای آویزان کردن البسه، کلاه و یا تجهیزات نظامی نظیر اسلحه استفاده میشود.
این کلمه در جدول کلمات متقاطع به عنوان معادل ششحرفی رختآویز شناخته میشود. اگرچه در قرآن کریم کاربردی ندارد، اما در ادبیات کلاسیک تصویرگر محل قرارگیری لباسها بوده و در اصطلاحات کنایی امروز، نمادی از معلق نگه داشتن یا به بایگانی سپردن امور به شمار میرود.