یعنی چه
واژه شباهت به معنای همگون بودن، مانندگی و وجود صفات یا ویژگیهای یکسان ظاهری یا باطنی میان دو یا چند شخص، شیء یا مفهوم است.
مترادف
واژههایی مانند همانندی، تشابه، همسانی و مشابهت بیشترین قرابت معنایی را با واژه شباهت دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم دوری، فرق داشتن، تمایز و عدم همسانی را میرسانند به عنوان متضاد این واژه شناخته میشوند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی عربی «شبه» اشتقاق یافتهاند و مفهوم همانندی را در خود دارند.
ریشه
این واژه مصدر جعلی (صناعی) در زبان فارسی است که از ریشه عربی «ش ب ه» (شَبَه / شِبْه) به همراه پسوند مصدری فارسی «ـَت» ساخته شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی با فتح شین و باء به صورت شَباهَت است.
در جدول
در بازیهای جدول کلمات، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف خواسته شده معمولاً خود کلمه «شباهت» یا واژه «تشابه» است.
به انگلیسی
معادلهای اصلی این واژه در زبان انگلیسی شامل Similarity و Resemblance هستند که کاربرد گستردهای دارند.
جمعبندی و توضیح کامل شباهت
واژه «شباهت» از مفاهیم پایهای در تفکر، فلسفه و زبان است که برای توصیف ویژگیهای مشترک میان دو یا چند پدیده به کار میرود. این کلمه اگرچه از ریشه عربی «ش ب ه» نشئت گرفته، اما با الحاق پسوند مصدری فارسی، ساختاری کاملاً بومی و کاربردی در ادبیات ما پیدا کرده است. در متون مذهبی مانند قرآن کریم نیز مشتقات این ریشه برای مفاهیمی چون آیات متشابه، تشابه قلوب یا همسانی میوهها استفاده شده است.
در حوزه نمادشناسی و ادبیات عرفانی، شباهت بازتابدهنده مفهوم آینه و انعکاس است؛ جایی که انسان یا جهان مادی، جلوهای شبیه به اصل واحد و امر قدسی در نظر گرفته میشود. این واژه ابزاری کلیدی برای مقایسه، شناخت، بازتاب ویژگیها و دستهبندی اشیاء و مفاهیم در ذهن انسان به شمار میرود.