یعنی چه
این عبارت اصطلاحی در علوم قرآنی و تفسیری است که برای اشاره به آیات یا فرازهایی از قرآن مجید به کار میرود که از نظر بلاغت، فصاحت، اعجاز علمی، ساختار هندسی یا تاثیرگذاری معنوی در اوج زیبایی و شگفتی هستند. این اصطلاح معمولاً در کتب مفسران برای دستچین کردن گزیدههای برجسته کتاب آسمانی استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مِن رَوائِعِ القُرآن» است که در آن «روائع» جمع تکسیر کلمه «رائعة» به معنای امر شگفتانگیز و بسیار زیبا است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت به صورت دقیق ۱۳ حرف دارد و به شگفتیها یا شاهکارهای ادبی قرآن اشاره میکند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای برگرداندن این مفهوم علمی و دینی، از عباراتی که نشاندهنده شاهکار ادبی یا شگفتیهای بیانی هستند استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب اصیل عربی (شامل حرف جر، مضاف و مضافالیه) است و فصحای عرب از آن در کتابها و سخنرانیهای تفسیری خود به وفور استفاده میکنند.
به فارسی
معادل دقیق و روان این عبارت در زبان فارسی «از شگفتیهای قرآن» یا «از بخشهای شگفتانگیز و شاهکارهای بیانی قرآن» است که به گزیدههای بی نظیر کلام الهی اشاره دارد.
در قرآن
عبارت ترکیبی «من روایع القرآن» به این شکل خاص در متن خود قرآن مجید ذکر نشده است؛ بلکه دانشمندان، مفسران و ادیبان جهان اسلام آن را به عنوان یک عنوان تفسیری و نمادی برای توصیف اعجاز بیانی، بلاغی و زیبایی بینظیر کلام وحی پدید آوردهاند. برای نمونه، کتاب تفسیری مشهوری نیز به همین نام توسط شیخ محمد علی الصابونی تالیف شده است.
جمعبندی و توضیح کامل من روایع القران
عبارت عربی «من روایع القرآن» به معنای «از شگفتیها و شاهکارهای قرآن»، یک اصطلاح تخصصی و رایج در علوم قرآنی، ادبیات دینی و تفسیری است. واژه «روائع» که جمع «رائعة» است، به مفاهیم و ساختارهایی اشاره دارد که به دلیل زیبایی اوجیافته، فصاحت بیانی و تاثیر عمیق بر دلها، انسان را به تحسین و شگفتی وامیدارند. بنابراین، این عبارت گزیدهای از آیات با بلاغت بالا، اعجاز علمی یا ساختار هندسی و ریاضی شگفتانگیز را توصیف میکند.
باید توجه داشت که این ترکیب لفظی به طور عین در متن قرآن کریم نیامده است، بلکه به عنوان یک نماد و ابزار توصیفی توسط مفسران برجسته برای تبیین جنبههای هنری، بیانی و اعجاز کلام الهی به کار میرود. همچنین نباید این عبارت را با اصطلاح «قوارع القرآن» که به معنای آیات کوبنده و هشداردهنده در برابر گناهان است، اشتباه گرفت؛ چرا که روائع بر جلوههای جمال، زیبایی و شاهکارهای ساختاری تمرکز دارد.