یعنی چه
تمر هندی نام درختی بزرگ و گرمسیری از تیرهٔ باقلاسانان (پروانهواران) است که میوهای غلافی، گوشتی و ترشمزه دارد. این میوه به عنوان چاشنی در آشپزی، تهیه نوشیدنیها و همچنین در طب سنتی کاربرد وسیعی دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون «تمر هندي»، «خرمای هندی»، «انبله» و «خبجه» به عنوان پاسخ این واژه پذیرفته میشوند.
به انگلیسی
واژه انگلیسی Tamarind خود ریشه در تلفظ عربی «تمر هندی» دارد.
به عربی
این واژه در اصل عربی است و به معنای خرمای هندی میباشد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این چاشنی و گیاه را دمیرهندی مینامند.
به فارسی
در متون کهن و لغتنامههای فارسی معادلهایی نظیر خرمای هندی، انبله، امله، حمزه و خبجه برای آن ذکر شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و گیاهشناسی، درخت تمر هندی به دلیل عمر بسیار طولانی، مقاومت بالا در برابر خشکی و توفانها و داشتن سایهای وسیع، نماد بردباری، پایداری و سایهگستری است.
جمعبندی و توضیح کامل تمر هندي
تمر هندی واژهای است که از ترکیب دو کلمه عربی «تمر» (به معنی خرما) و «هندی» ساخته شده و به زبان فارسی راه یافته است. اعراب در گذشته به دلیل شباهت ظاهری مغز غلاف این میوه به خرمای تیره و خشک، آن را خرمای هند نامیدند. این درخت گرمسیری و بزرگ به تیره باقلاسانان تعلق دارد و میوه غلافی آن طعم ترش منحصربهفردی دارد.
این محصول جایگاه ویژهای در آشپزی مناطق جنوبی ایران و کشورهای آسیایی دارد و علاوه بر کاربرد گسترده به عنوان چاشنی و مایه طعمدهنده غذاها، در طب سنتی نیز به دلیل خواص درمانیاش شناخته میشود. در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، نامهای مترادفی مانند خرمای هندی، انبله و خبجه برای آن ثبت شده است.
جالب است بدانید که نام انگلیسی این میوه یعنی Tamarind نیز مستقیماً از واژه عربی تمر هندی اقتباس شده است. در فرهنگ عامه و گیاهشناسی، درخت تمر هندی به دلیل طول عمر بالا، پایداری در برابر شرایط سخت اقلیمی و سایه وسیعی که ایجاد میکند، نماد پایداری و بردباری به شمار میرود.